Επειδή πολλά ακούγονται, λέγονται και γράφονται για την «αποτρεπτική ισχύ», η οποία μπορεί να εξασφαλίσει στην χώρα μας την απαιτούμενη «αποτροπή» μιας επιθετικής ενέργειας ή πολέμου από την πλευρά της Τουρκίας, ας δούμε το θέμα με μια σύντομη και απλή ανάλυση.
Το δόγμα της Ελλάδας είναι «Αμυντικό – Αποτρεπτικό». Καθορίζεται από την Ελληνική Πολιτική Εθνικής Άμυνας, είναι η έκφραση της εθνικής άμυνας, βασίζεται στις δυνατότητες εθνικής ισχύος και καθορίζει τους στρατηγικούς της στόχους. Οι βασικοί τομείς του δόγματος είναι:
Αμυντικό δόγμα (επιχειρησιακό): Αφορά στην εξασφάλιση επαρκούς άμυνας για την προστασία της χώρας σε περίπτωση επίθεσης από οποιονδήποτε αντίπαλο.
Αποτρεπτικό δόγμα (προληπτικό): Αναφέρεται στην ανάπτυξη επαρκών δυνατοτήτων και ικανοτήτων που να πείθουν έναν δυνητικό αντίπαλο να μην προβεί σε επιθετικές ενέργειες εναντίον της χώρας, διασφαλίζοντας έτσι την εθνική μας ασφάλεια.
Η ύπαρξη του δόγματος είναι υψίστης σημασίας, καθόσον αποτελεί την στρατηγική της Ελλάδας για την προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής της ακεραιότητας.
Η Αποτροπή (οποιασδήποτε εχθρικής επιθετικής ενέργειας) είναι το άθροισμα δύο παραμέτρων:
Πρώτον: Της αποτρεπτικής ισχύος, ήτοι των στρατιωτικών μας δυνατοτήτων (επαρκές ανθρώπινο δυναμικό και επαρκή οπλικά συστήματα στην ξηρά, στον αέρα και στη θάλασσα).
Δεύτερον: Της πολιτικής μας βούλησης, να χρησιμοποιήσουμε αυτές τις στρατιωτικές δυνατότητες, αν απειληθούν η εθνική μας κυριαρχία, η εδαφική ακεραιότητα και γενικά τα εθνικά μας συμφέροντα.
Είναι πολύ σημαντικό να επισημάνουμε ότι, όταν απουσιάζει η μια από τις δυο αυτές παραμέτρους, δεν υφίσταται αποτροπή.
Σκοπός της εφαρμογής του ισχύοντος δόγματος είναι να πεισθεί ο δυνητικός αντίπαλος ότι το κόστος από μια εχθρική επιθετική ενέργειά του, θα είναι δυσανάλογα μεγαλύτερο από το πιθανό όφελος.
Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται, κυρίως από τους πολιτικούς που είναι υπεύθυνοι για την άμυνα της χώρας, στα παρακάτω:
Καλές και απαραίτητες είναι οι στρατηγικές συμμαχίες, πλην όμως, η πιθανή «ανάθεση» της αποτροπής σε τρίτους μπορεί να οδηγήσει σε εξασθένιση της ισχύος της χώρας και της αποτροπής.
Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι, όταν αμύνεσαι μόνο με διπλωματικά μέσα απέναντι σε μία αναθεωρητική δύναμη (όπως είναι σήμερα η Τουρκία), αυτό οδηγεί αναπόφευκτα σε σταδιακές υποχωρήσεις, σε δημιουργία αρνητικών τετελεσμένων και στο τέλος σε de facto και de jure καταστάσεις απώλειας εθνικών συμφερόντων!
Με το προσφάτως υπογραφέν πρόγραμμα «Ασπίδα του Αχιλλέα», η χώρα ενισχύει σημαντικά το υπάρχον δόγμα, τόσο στην άμυνα όσο και στην αποτροπή.
Τέλος, οφείλουμε να επισημάνουμε ότι, η Ελλάδα, στηριζόμενη στις ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις της, καθώς και στο διεθνές δίκαιο, επιβάλλεται να στείλει σαφές μήνυμα διεθνώς, ότι η χώρα έχει την επαρκή ισχύ και την ισχυρή πρόθεση να υπερασπίσει αποφασιστικά τα κυριαρχικά της δικαιώματα
