Ξεφούσκωτη, παραγεμισμένη με νεοπλουτίστικη υποκρισία και κατάφωρο ερασιτεχνισμό χωρίς ίχνος φαντασίας, η αναμενόμενη (?) πρεμιέρα. Αυτοί που ξιπάστηκαν να μιλάνε για ένα νέο Mega, πέρασαν και δεν κόλλησαν.
Συγκεκριμένα:
(1) Το αισθητικό πακέτο (Stations IDs κλπ) χλωμό σε γαλάζιο και πορτοκαλί, δεδομένου ότι ο Ιβάν έχει απαγορεύσει κίτρινο, κόκκινο και πράσινο στη χρήση σημάτων, σκηνικών και κοστουμιών.
(2) Το Δελτίο (και εν μέρει, με άκομψο τρόπο, παρουσίαση προγράμματος) τόσο άνευρο, ξέξασπρο και απροσανατόλιστο που ούτε μια Στάη δεν το σώζει.
(3) Ο “Πρίγκηπας της Φωτιάς” να μετονομαστεί σε “Πρίγκηπα της Συμφοράς.” Ατυχής απόπειρα νεκρανάστασης της “Λάμψης” με γελοίους διαλόγους και ακόμη γελοιωδέστερη σκηνοθεσία. Κάκιστοι ηθοποιοί (με εξαίρεση την εξαίρετη Πεγκυ) και έχει να πέσει πολύ γέλιο με όσους αντέχουν να βλέπουν τέτοιο δήθεν δραματικό εξάμβλωμα, που έχει ξεκάθαρη τη σφραγίδα της Μαραγκουδάκη, άσχετης τελείως με μυθοπλασία και με ιστορία αποτυχίας στο είδος.
(4) “Ου φονεύσεις.” Ο κάποτε ταλαντούχος Κοκκινόπουλος της “Ανατομίας ενός εγκλήματος,” καταφεύγει πλέον σε φτηνά τρiκ (οπτικά και δυστυχώς θεματικά) για να “πουλάει.” Απεχθής η ιδέα του Μάϊνα (που θεωρείται επιλεκτικός ηθοποιός) στον ρόλο του kinky δολοφόνου που εκσπερματώνει στη διάρκεια ελεγχόμενης ασφυξίας, σκοτώνει, σέρνει πτώματα σαν να ήταν άδειες βαλίτσες και σκάβει τάφους με την ευκολία που ο Φουρθιώτης πουλάει τηγάνια.
(5) Μερικές Megaλες φάτσες εδώ κι εκεί δεν κάνουν το κανάλι νέο Mega, άλλωστε οι αρχιτέκτονες του έκλεψαν από παντού (“Κάτι Ψήνεται,” “Κόκκινος Κύκλος” από τον Alpha, σαπουνόπερα παλιάς κοπής από τον ΑΝΤ1, ριάλιτι από τον Σκάϊ, ταινίες μεσονυκτίου από το Star και πάει λέγοντας.)
Τα ιδιαίτερα χαμηλά ποσοστά τηλεθέασης (Κοκκινόπουλος 5%) είναι η καλύτερη κριτική.
Αν αυτή είναι η τηλεόραση του μέλλοντος, εγώ αισθάνομαι διπλά ευτυχής που ήμουν στην τηλεόραση του παρελθόντος.
Η Ελλη Στάη στα παρθενικά της βήματα επιχειρεί να αποπλανήσει τον Νίκο Χασαπόπουλο ο οποίος όμως κοιτάζει το φακό
