Ο ρόλος του ιδιωτικού χρέους και η επίλυσή του προκειμένου να ανοίξει ο δανεισμός προς τις μικρότερες επιχειρήσεις αλλά και εν τέλει να βοηθηθεί περαιτέρω η ανάπτυξη, επισημαίνει άρθρο στο blog της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που τιτλοφορείται «Aπό το Grexit στο Grecovery».
Στο άρθρο αν και εγκωμιάζονται τα επιτεύγματα της χώρας μας επισημαίνεται πως η «εμπειρία από άλλες χώρες που έχουν πληγεί από την κρίση δείχνει ότι όταν μεγάλοι όγκοι επισφαλών δανείων μετακινούνται εκτός του τραπεζικού τους συστήματος, η επίλυσή τους γίνεται ένα μακροπρόθεσμο έργο, χωρίς γρήγορη λύση.
Επιπλέον, ενώ το HAPS ( Ηρακλής) έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στην εξυγίανση των ισολογισμών των τραπεζών, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι κρατικές εγγυήσεις για αυτές τις τιτλοποιήσεις δημιουργούν μια ενδεχόμενη υποχρέωση για τα δημόσια οικονομικά. Σε περίπτωση που η ανάκτηση ενός σημαντικού μέρους αυτών των δανείων δεν αποδώσει όπως αναμένεται, το δημοσιονομικό κόστος θα μπορούσε να είναι σημαντικό, ενδεχομένως να αυξήσει την πίεση στη βιωσιμότητα του χρέους της Ελλάδας, σύμφωνα με το :
Ο τραπεζικός τομέας επιστρέφει δυναμικά
Αναφορικά με τον τραπεζικό τομέα στην Ελλάδα, οι αρθρογράφοι επισημαίνουν μεταξύ άλλων: «Οι ελληνικές τράπεζες έχουν σημειώσει μια εντυπωσιακή ανάκαμψη μετά την κρίση των αρχών της δεκαετίας του 2010. Τότε, επλήγησαν από ζημίες στα κρατικά ομόλογα, εκτόξευση των «κόκκινων» δανείων και απότομη μείωση των καταθέσεων. Έκτοτε, μια σειρά από καθοριστικά μέτρα άλλαξαν την εικόνα. Οι τράπεζες ενίσχυσαν τα κεφάλαιά τους και προχώρησαν σε ουσιαστική εξυγίανση των ισολογισμών τους, με τη στήριξη και της ενισχυμένης τραπεζικής εποπτείας.
Καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισε η δημιουργία του Σχήματος Προστασίας Ενεργητικού (HAPS), το οποίο βοήθησε τις τράπεζες να τιτλοποιήσουν και να πωλήσουν περίπου 57 δισ. ευρώ μη εξυπηρετούμενων δανείων έως το 2025. Καθώς οι μακροοικονομικές συνθήκες σταθεροποιήθηκαν και η εμπιστοσύνη επέστρεψε, οι τράπεζες επωφελήθηκαν από ισχυρότερη ρευστότητα, αυξημένη κερδοφορία και βελτιωμένους κεφαλαιακούς δείκτες. Οι συγχωνεύσεις συνέβαλαν επίσης στην αναδιαμόρφωση του κλάδου.»
Συμπερασματικά αναφέρουν «ότι η ανάκαμψη της Ελλάδας από τη χρηματοπιστωτική κρίση υπήρξε μια απαιτητική και βαθιά μετασχηματιστική πορεία. Η χώρα πέτυχε μια εντυπωσιακή επαναφορά της οικονομικής δραστηριότητας και αντιμετώπισε βασικές «κληρονομιές» της κρίσης, όπως τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των τραπεζών, ενώ το δημόσιο χρέος έχει υποχωρήσει αισθητά. Οι ελληνικές τράπεζες έχουν ενισχύσει σημαντικά την ανθεκτικότητά τους.
Ωστόσο, ορισμένα κατάλοιπα της κρίσης παραμένουν. Παρά το γεγονός ότι η διαμεσολαβητική ικανότητα των τραπεζών έχει σε μεγάλο βαθμό αποκατασταθεί, η πρόοδος στην επίλυση των μη εξυπηρετούμενων δανείων εκτός τραπεζικού συστήματος παραμένει αργή. Αυτό οφείλεται σε εμπόδια που σχετίζονται με την αναδιάρθρωση και την εκτέλεση οφειλών, τα οποία συνδέονται κυρίως με περίπλοκες και χρονοβόρες δικαστικές διαδικασίες. Παράλληλα, το ακόμη υψηλό δημόσιο χρέος, οι αδυναμίες στην ποιότητα των θεσμών, καθώς και η υστέρηση στη συμμετοχή στην αγορά εργασίας και στην παραγωγικότητα, υποδηλώνουν ότι η ανάκαμψη της Ελλάδας παραμένει σε εξέλιξη.
Σε τελική ανάλυση, παρά τη σημαντική πρόοδο που έχει επιτευχθεί, το οριστικό κλείσιμο του κεφαλαίου της κρίσης προϋποθέτει τη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων, την εστίαση σε βιώσιμη ανάπτυξη και την προσεκτική διαχείριση των εξωτερικών κινδύνων, ιδίως στο σημερινό περιβάλλον γεωπολιτικής και εμπορικής αβεβαιότητας».
