Η διεθνής εκστρατεία #StolenMemory των Αρχείων Arolsen (Arolsen Archives – International Center on Nazi Persecution) έχει ως στόχο της να επιστραφούν τα προσωπικά αντικείμενα κρατουμένων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και καταναγκαστικής εργασίας, στους νόμιμους κατόχους ή στους απογόνους τους.
Σε αυτό το πλαίσιο υλοποιείται για δεύτερη συνεχόμενη σχολική χρονιά η εκπαιδευτική δράση #StolenMemory των Αρχείων Arolsen σε συνεργασία της Γενικής Γραμματείας Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού με την Υπηρεσία Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του Υπουργείου Εξωτερικών.
Στη δράση συμμετέχουν ομάδες μαθητών και μαθητριών από Γυμνάσια και Λύκεια όλης της χώρας, με στόχο τον εντοπισμό συγγενών Ελλήνων κρατουμένων και την απόδοση των προσωπικών αντικειμένων των προγόνων τους. Κατά το προηγούμενο σχολικό έτος, εντοπίστηκαν και παρέλαβαν τα οικογενειακά τους κειμήλια οι συγγενείς δύο Ελλήνων κρατουμένων, του Θεόφιλου Συμεωνίδη και του Γεωργίου Χανά.
Τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026, πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη τελετή απόδοσης των προσωπικών αντικειμένων του Χρήστου Τακτικού, Έλληνα κρατουμένου στο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης Neuengamme, στον γιο του, Αντώνιο Τακτικό.
Σε συγκινησιακά φορτισμένο κλίμα στην αίθουσα διαλέξεων της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, ο Αντώνιος Τακτικός παρέλαβε τα δύο φυλασσόμενα δαχτυλίδια του πατέρα του από την επικεφαλής Δημοσίων Σχέσεων των Αρχείων Arolsen, δρ Άνκε Μούνστερ. Ο εντοπισμός του κ. Τακτικού κατέστη δυνατός έπειτα από την επιτυχημένη έρευνα της ομάδας μαθητών και μαθητριών του Γυμνασίου Νεοχωρίου Άρτας.
Την εκδήλωση χαιρέτισε ο Πρόεδρος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, Βασίλειος Πάππας, ο οποίος, μεταξύ άλλων, τόνισε ότι με την επιστροφή των κειμηλίων τιμούμε με ουσιαστικό τρόπο όχι μόνο την προσωπική ιστορία του Χρήστου Τακτικού, αλλά και τη συλλογική ιστορική μνήμη της Θεσσαλονίκης.
Η δρ Άνκε Μούνστερ παρουσίασε συνοπτικά το έργο των Αρχείων Arolsen και τη διεθνή εκστρατεία #StolenMemory, εκφράζοντας τον ενθουσιασμό της για τη συμμετοχή σχολείων στην εκστρατεία και για το υψηλού επιπέδου έργο που υλοποίησαν οι μαθητές και οι μαθήτριες του Γυμνασίου Νεοχωρίου Άρτας.
Ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων, Γεώργιος Καλαντζής, σε χαιρετισμό που απηύθυνε μέσω της Διευθύντριας του Γραφείου του, Βασιλικής Κεραμίδα, ευχαρίστησε τις εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και τις μαθήτριες, καθώς και όσους/όσες συνέβαλαν στην επιτυχή έκβαση της δράσης. Παράλληλα, υπογράμμισε τη σημασία του καινοτόμου αυτού εκπαιδευτικού προγράμματος, το οποίο ενισχύει την ιστορική συνείδηση της εκπαιδευτικής κοινότητας, διασφαλίζοντας ότι η μνήμη παραμένει ζωντανή όχι ως μακρινό παρελθόν αλλά ως θεμέλιο για το μέλλον.
Ο Πρόεδρος του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδας, Δαυίδ Σαλτιέλ, παρέστη στην εκδήλωση και επεσήμανε ότι κάθε σωζόμενο τεκμήριο φωτίζει την πραγματικότητα της πλήρους απαξίωσης του ανθρώπου, η οποία αποτέλεσε θεμέλιο της ναζιστικής εγκληματικής πρακτικής.
Ο Γεώργιος Πολυδωράκης, Εμπειρογνώμονας Πρεσβευτής, Σύμβουλος Α΄ και Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Διπλωματικού και Ιστορικού Αρχείου του Υπουργείου Εξωτερικών, μεταξύ άλλων, χαρακτήρισε την εκπαιδευτική δράση #StolenMemory των Αρχείων Arolsen ως ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα συνεργασίας της Υπηρεσίας του με τη Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού.
Στη συνέχεια η Διευθύντρια του Γυμνασίου Νεοχωρίου Άρτας, Κατερίνα Αντωνίου, μαζί με την εκπαιδευτικό Ελευθερία Γρίβα και την ομάδα των μαθητών και μαθητριών τους, παρουσίασαν στο κοινό τα στάδια της έρευνάς τους που οδήγησαν στον επιτυχή εντοπισμό του κ. Αντώνιου Τακτικού, αναδεικνύοντας την παιδαγωγική αξία του προγράμματος και τον βιωματικό τρόπο προσέγγισης της ιστορίας.
Κλείνοντας, ο κ. Τακτικός, εμφανώς συγκινημένος, παρέλαβε από τη δρ Άνκε Μούνστερ τα προσωπικά αντικείμενα του πατέρα του και στη συνέχεια ευχαρίστησε θερμά όσους και όσες συνέβαλαν στην υλοποίηση της δράσης. Όπως ανέφερε, τα παιδιά και οι εκπαιδευτικοί του Γυμνασίου Νεοχωρίου Άρτας τού χάρισαν μια ανέλπιστη εμπειρία ζωής, καθώς, έπειτα από δεκαετίες, μέσα από τα κειμήλια αυτά «ήταν σαν να είδε τον πατέρα του».
