Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν καταρρέει απλώς, σαπίζει από μέσα, παραδομένο αμαχητί στον εφιάλτη που το ίδιο εισήγαγε.
Η αποκάλυψη ότι 155 καταδικασμένοι Πακιστανοί παιδοβιαστές κυκλοφορούν πλέον ελεύθεροι, επιστρέφοντας σαν κύριοι στους τόπους των εγκλημάτων τους, είναι η επίσημη συνθηκολόγηση ενός κράτους απέναντι στο Ισλάμ και τις συμμορίες των λαθρομεταναστών, προκειμένου να μη θιχτεί το ιερό δισκοπότηρο της «πολιτικής ορθότητας».
Τα νούμερα δεν περιγράφουν εγκληματικότητα, αλλά οργανωμένη, ασύμμετρη κατοχή. 41 πόλεις. 76 συμμορίες. 396 καταδικασμένοι παιδόφιλοι. Για περισσότερο από δύο δεκαετίες, ασιατικές, αμιγώς πακιστανικές συμμορίες αλίευαν, νάρκωναν και βίαζαν μαζικά ανήλικα λευκά κορίτσια από ευάλωτες οικογένειες, από το Ρόδεραμ και το Ρότσντεϊλ μέχρι το Νιούκαστλ. Και τι έκανε το βρετανικό κράτος; Κοιτούσε αλλού, έντρομο μη τυχόν και κατηγορηθεί για «ισλαμοφοβία».
Η θεσμική ομερτά και ο «woke» εξευτελισμός
Οι αναφορές θάβονταν, ερευνητικές ομάδες διαλύονταν και οι αστυνομικοί έπαιρναν άνωθεν εντολές να κάνουν τα στραβά μάτια. Το σύστημα —από τους δημάρχους και τις κοινωνικές υπηρεσίες μέχρι τις σελίδες του «προοδευτικού» Guardian— προτίμησε να αφήσει 1.400 κοριτσάκια μόνο στο Ρόδεραμ να κατακρεουργηθούν ψυχικά και σωματικά, παρά να παραδεχτεί ότι οι κοινότητες των μουσουλμάνων μεταναστών κρύβουν στους κόλπους τους οργανωμένα δίκτυα κτηνοβασίας.
Έφτασαν στο σημείο να ενοχοποιούν τα ίδια τα 11χρονα θύματα, κάνοντας λόγο για «κακές συναναστροφές» ή «ελαφρά ήθη». Είναι η απόλυτη παράνοια μιας κοινωνίας που έχασε την ταυτότητα της, πέταξε στα σκουπίδια τις χριστιανικές της ρίζες και τώρα πληρώνει τον λογαριασμό της ανεξέλεγκτης πολυπολιτισμικότητας με το αίμα των παιδιών της.
Ελεύθεροι στις ίδιες γειτονιές — Το θέατρο του παραλόγου
Σήμερα, η βρετανική δικαιοσύνη ρίχνει την απόλυτη χαριστική βολή. Αντί οι εγκληματίες αυτοί να απελαθούν με συνοπτικές διαδικασίες στο Πακιστάν, βγαίνουν από τη φυλακή έχοντας εκτίσει το μισό της ποινής τους και επιστρέφουν στις γειτονιές όπου δρούσαν.
Ο Καρί Αμπντούλ Ραούφ, αρχηγός της διαβόητης συμμορίας του Ρότσντεϊλ, περπατάει στον δρόμο σαν να του ανήκει η πόλη. Ο Αζίμ Σουμπχανί, που βίασε 50 φορές την 13χρονη τότε Cassie Pike, επέστρεψε στο σπίτι του στο Χάλιφαξ και άνοιξε διαδικτυακή επιχείρηση, πηγαίνοντας ανενόχλητος στο τοπικό τζαμί της γειτονιάς του. Ο Καμπίρ Χασάν δουλεύει σε τοπικό μεζεδοπωλείο. Τέτοια είναι η χλεύη απέναντι στα θύματα, που βλέπουν τους βιαστές τους να συνεχίζουν τη ζωή τους δίπλα τους, χωρίς κανένα περιοριστικό μέτρο.
Το χαστούκι του Μασκ και το μάθημα για την Ελλάδα
Χρειάστηκε η παρέμβαση ενός ξένου δισεκατομμυριούχου, του Έλον Μασκ, για να γίνει το θέμα παγκόσμιο διπλωματικό επεισόδιο και να ξεμπροστιαστεί η κυβέρνηση του Κιρ Στάρμερ. Τι έκανε η βρετανική κυβέρνηση απέναντι στο αίτημα για νέα, ανεξάρτητη έρευνα; Το καταψήφισε. Ο Βρετανός πρωθυπουργός προτιμά να στέλνει επίσημες ευχές για το ραμαζάνι και να ετοιμάζει νόμους κατά της «ισλαμοφοβίας», από το να καθαρίσει τους δρόμους της χώρας του από τα αποβράσματα.
Η εικόνα της σημερινής Βρετανίας είναι ένας καθρέφτης που δείχνει το μέλλον κάθε έθνους που παραδίδει τα σύνορα και την πίστη του. Όταν ένα κράτος βάζει τα «δικαιώματα» των λαθρομεταναστών και την ατζέντα της ισλαμικής μειονότητας πάνω από την ασφάλεια του ίδιου του του λαού, υπογράφει τη θανατική του καταδίκη.
Η Δύση αυτοκτονεί μπροστά στα μάτια μας, πνιγμένη στις ενοχές που της φόρεσαν τα αριστερά και νεοφιλελεύθερα ιερατεία. Μόνο η σιδερένια προστασία της Πατρίδας και η επιστροφή στις ρίζες της Ορθοδοξίας μπορούν να αποτρέψουν τη μετατροπή της δικής μας κοινωνίας σε ένα απέραντο, σκοτεινό γκέτο. Όποιος κάνει εκπτώσεις σε αυτά, προετοιμάζει απλώς το επόμενο έγκλημα.
