Η εποχή των «τυφλών» και αποσπασματικών εξοπλιστικών προμηθειών λαμβάνει οριστικό τέλος, παραχωρώντας τη θέση της στο πιο συγκροτημένο δόγμα αεράμυνας που γνώρισε ποτέ η χώρα. Οι υπογραφές που έπεσαν στο Τελ Αβίβ ανάμεσα στη Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ) και την ισραηλινή SIBAT ενεργοποιούν την «Ασπίδα του Αχιλλέα». Ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα ύψους άνω των 3 δισεκατομμυρίων ευρώ, το οποίο δεν φέρνει απλώς νέους πυραύλους στις αποθήκες, αλλά διασυνδέει τον εναέριο, θαλάσσιο και χερσαίο χώρο σε ένα αδιαπέραστο δικτυοκεντρικό περιβάλλον.
Η αρχιτεκτονική της απόλυτης αποτροπής: BARAK, SPYDER και David’s Sling
Ο Ελληνικός Θόλος καταρρίπτει τη λογική του μεμονωμένου οπλικού συστήματος. Χτίζει μια πολυεπίπεδη ομπρέλα προστασίας, σχεδιασμένη να αναχαιτίζει από εχθρικά drones μέχρι βαλλιστικούς πυραύλους, μέσω τριών κορυφαίων ισραηλινών συστημάτων.
Η επιχειρησιακή ραχοκοκαλιά στηρίζεται στο σύστημα BARAK MX της IAI, το οποίο θα παρέχει αντιαεροπορική κάλυψη σε τρία επίπεδα (εμβέλειες 35, 70 και 150 χιλιομέτρων). Τον εντοπισμό των απειλών αναλαμβάνουν τα υπερσύγχρονα κινητά ραντάρ EL/M-2084 MMR της ELTA Systems, τα οποία θα "κουμπώσουν" στο υπάρχον Σύστημα Αεροπορικού Ελέγχου της ΠΑ. Σε χαμηλότερο ύψος, η άμυνα πλαισιώνεται από τα συστήματα SPYDER της Rafael, ενώ την κορωνίδα της αντιβαλλιστικής προστασίας αναλαμβάνει το στρατηγικό David’s Sling.
Η πραγματική επανάσταση, ωστόσο, κρύβεται στον «εγκέφαλο» του συστήματος. Το νέο ενιαίο Σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου (C2) θα λαμβάνει δεδομένα σε πραγματικό χρόνο, συνδέοντας τους αισθητήρες της αεράμυνας με τα μαχητικά F-35 και F-16 Viper, καθώς και με τις φρεγάτες FDI Belharra. Οι Ένοπλες Δυνάμεις περνούν πλέον σε καθεστώς πλήρους διακλαδικότητας, όπου κάθε πλατφόρμα "βλέπει" και "μιλάει" με την άλλη.
Το βιομηχανικό «κλείδωμα» και η επιστροφή 700 εκατ. ευρώ
Για πρώτη φορά σε εξοπλιστικό πρόγραμμα τέτοιου βεληνεκούς, η εγχώρια αμυντική βιομηχανία δεν μένει στο περιθώριο. Η σκληρή διαπραγμάτευση της ελληνικής πλευράς εξασφάλισε ελληνική συμμετοχή ύψους τουλάχιστον 25%. Αυτό μεταφράζεται πρακτικά σε περίπου 700 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία θα επιστρέψουν στην ελληνική οικονομία μέσω συμπαραγωγής, ανάθεσης υποκατασκευαστικού έργου και μεταφοράς κρίσιμης τεχνογνωσίας.
Ονόματα βαριάς βιομηχανίας όπως τα ΕΑΣ, η ΕΑΒ, η Metlen, η Miltech, η Scytalys, η Akmon, τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας και η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ μπαίνουν δυναμικά στον χάρτη της υλοποίησης, διασφαλίζοντας ότι η Ελλάδα δεν θα είναι απλός αγοραστής, αλλά συμπαραγωγός της εθνικής της ασφάλειας.
Με τις προκαταβολές των 600 εκατ. ευρώ να ανοίγουν τον δρόμο για τις πρώτες παραγγελίες, το χρονοδιάγραμμα των 35 μηνών τίθεται σε άμεση εφαρμογή. Ο χρόνος μετρά αντίστροφα για τη δημιουργία ενός αμυντικού πλέγματος που δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας απέναντι σε οποιαδήποτε περιφερειακή απειλή.
