Η ανάπτυξη του αεροσκάφους ξεκίνησε ουσιαστικά το 1983 με το πρόγραμμα Future European Fighter Aircraft, μια πολυεθνική συνεργασία μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας.
Το Eurofighter Typhoon διαθέτει 13 σκληρά σημεία για τη μεταφορά όπλων, τέσσερα κάτω από κάθε πτερύγιο και πέντε κάτω από την άτρακτο. Ένα σύστημα ελέγχου οπλισμού διαχειρίζεται την επιλογή και την πυροδότηση των όπλων και παρακολουθεί την κατάσταση των όπλων.
Ανάλογα με το ρόλο του, το μαχητικό μπορεί να φέρει το ακόλουθο μείγμα βλημάτων:
-Αεροπορική υπεροχή: έξι πύραυλοι αέρος-αέρος BVRAAM ή AMRAAM σε ημιεξοχές θέσεις στην άτρακτο και δύο πύραυλοι αέρος-αέρος μικρού βεληνεκούς ASRAAM στους εξωτερικούς πυλώνες.
-Αεροπορική παρεμπόδιση: τέσσερις πύραυλοι AMRAAM, δύο ASRAAM, δύο πύραυλοι cruise και δύο πύραυλοι αντιραντάρ.
-SEAD (καταστολή της εχθρικής αεράμυνας) με τέσσερα AMRAAM, δύο ASRAAM και έξι πυραύλους αντιραντάρ.
-Multirole: τρία AMRAAM, δύο ASRAAM, δύο ARM και δύο GBU-24 Paveway III/IV.
-Κλειστής εναέριας υποστήριξης: με τέσσερα AMRAAM, δύο ASRAAM και 18 αντιαρματικούς πυραύλους Brimstone
-Το τελευταίο, ναυτική επίθεση με τέσσερα AMRAAM, δύο ASRAAM και έξι πυραύλους κατά πλοίων.
Δείτε αναλυτικά στο παρακάτω βίντεο του Military TV:
