Μία δήλωση ικανή να προκαλέσει «σεισμό» τόσο στην εγχώρια σόουμπιζ όσο και στα... πολιτικά πηγαδάκια, έρχεται να ανατρέψει πλήρως την εικόνα που είχαμε μέχρι σήμερα για τα σχέδια του Gio Kay. Ο ανατρεπτικός καλλιτέχνης, μέσα από ένα άνευ προηγουμένου τηλεοπτικό ξέσπασμα, ξεκαθάρισε τις προθέσεις του και αποκάλυψε το απόλυτο, μεγαλεπήβολο όραμά του, το οποίο δεν περιορίζεται στις μουσικές σκηνές, αλλά φτάνει μέχρι το ανώτατο αξίωμα της χώρας.
Αφήνοντας άφωνους δημοσιογράφους και τηλεοπτικό κοινό, ο ράπερ πέταξε το γάντι της εξουσίας, αποδεικνύοντας ότι οι φιλοδοξίες του είναι τεράστιες και απόλυτα συνειδητές.
Η Πολιτική «Βόμβα»: Πλώρη για το Μέγαρο Μαξίμου
Το σκηνικό της απόλυτης ανατροπής στήθηκε στα παρασκήνια γνωστού μουσικού διαγωνισμού. Ερωτηθείς ευθέως από τους ρεπόρτερ για τις έντονες φήμες που κυκλοφορούσαν το τελευταίο διάστημα και τον ήθελαν να ετοιμάζεται να κατέβει στον στίβο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης διεκδικώντας τη θέση του Δημάρχου, ο Gio Kay δεν μάσησε τα λόγια του.
Με παγωμένη ψυχραιμία και απόλυτη σοβαρότητα, έκοψε μαχαίρι τα σενάρια περί δήμων και ανέβασε τον πήχη στην κορυφή της πολιτικής πυραμίδας. «Δεν πάω για Δήμαρχος. Ο τελικός μου στόχος είναι να γίνω Πρωθυπουργός και το λέω με απόλυτη σοβαρότητα», δήλωσε χαρακτηριστικά, κοιτώντας κατάματα την κάμερα. Πρόκειται για μια τοποθέτηση που αλλάζει ριζικά το προφίλ του, μετατρέποντάς τον από μια απλή τηλεοπτική περσόνα σε έναν άνθρωπο που δηλώνει ανοιχτά παρών για την ηγεσία της χώρας.
Το «Κασέρι» και το Όραμα για τη Νεολαία
Η επιχειρηματολογία του Gio Kay γύρω από αυτή την τεράστια φιλοδοξία βασίζεται στην προσφορά του προς την πατρίδα και τη νέα γενιά. Υπερασπιζόμενος την πορεία του, ειδικά μετά τα χρόνια που πέρασε στην Αμερική, παρουσίασε τον εαυτό του ως ευεργέτη της εγχώριας οικονομίας.
Χρησιμοποιώντας τη γνωστή αργκό ορολογία για τα μετρητά, εξήγησε πως η παρουσία του στην Ελλάδα έχει άμεσο, θετικό αντίκτυπο: «Όταν βλέπουν ένα παιδί σαν εμένα, που γύρισε στην πατρίδα του και φέρνει κασέρι στην πατρίδα του, φτιάχνει όλη τη νεολαία... πώς δεν υπάρχει σεβασμός;». Η δήλωση αυτή λειτουργεί ουσιαστικά ως το άτυπο «προεκλογικό του μανιφέστο», προβάλλοντας την οικονομική του επιφάνεια και την επιρροή του στους νέους ως τα βασικά του εφόδια για την ανώτατη εξουσία.
