Οι Ρώσοι είναι ξεκάθαροι και βλέπουν πλέον σχέδιο ΝΑΤΟ-Τουρκίας κατά του Καυκάσου με έπαθλο τα τεράστια κοιτάσματα υδρογονανθράκων και σπάνιων γαιών του πλανήτη, αναφέρει ρωσικό

Σύμφωνα με Ρώσο σύμβουλο Ντιμίτρι Ροντιόνοφ : "ο Ερντογάν έχοντας εντρυφήσει καλά τον ρόλο του στην σχεδιαζόμενη επιχείρηση των ΗΠΑ με αρχή το Ιράν, έχει πάρει θέση και αναμένει μεγάλα  οφέλη για την χώρα του από όλο αυτό.

Η αυξημένη στρατηγική συνεργασία της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ στον ευρύτερο χώρο της Μαύρης Θάλασσας, του Ευξείνου Πόντου και του Καυκάσου εντείνει τους περιφερειακούς ανταγωνισμούς με τη Ρωσία και το Ιράν, αναδιαμορφώνοντας τις ισορροπίες ασφαλείας και εγείροντας φόβους για ευρύτερες γεωπολιτικές ανατροπές ή συγκρούσεις.

Η Τουρκία βρίσκεται στο επίκεντρο κρίσιμων νατοϊκών σχεδιασμών και ενεργειακών/στρατιωτικών δικτύων (όπως τα δίκτυα αγωγών καυσίμων), επιδιώκοντας να μεγιστοποιήσει τα εθνικά της οφέλη και ανταλλάγματα.

Μαύρο καλοκαίρι! Και τρίτος πυροσβέστης νεκρός – Ανείπωτη τραγωδία σε Ρέθυμνο και Γύθειο

Ο Τραμπ έχει τα δικά του συμφέροντα σε όλα αυτά.

Πρώτον, δίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες πρόσβαση στα χερσαία σύνορα με το Ιράν.

Δεύτερον, χρειάζεται έλεγχο στις στρατηγικές υποδομές μεταφορών, αφού αυτός ο διάδρομος αποτελεί μέρος του Μεσαίου Διαδρόμου, ο οποίος, εν μέσω της έντονης αντιπαράθεσης μεταξύ Ρωσίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης, γίνεται η κύρια αρτηρία μεταξύ Κίνας και Ευρώπης.

Εν τω μεταξύ, ο Ερντογάν χρειάζεται πρόσβαση στις ακτές της Κασπίας και πέρα ​​από αυτές - στις χώρες της Κεντρικής Ασίας, τις οποίες η Τουρκία καλλιεργεί εδώ και καιρό όχι μόνο οικονομικά αλλά και στρατιωτικά και πολιτικά.

Οι τουρκόφωνες πρώην σοβιετικές δημοκρατίες αποτελούν μέρος του σχεδίου «Μεγάλου Τουράν», το οποίο ξεκίνησε αποκλειστικά ως μια κοινωνία για τη διατήρηση της γλωσσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς των Τούρκων, αλλά μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε ένα στρατιωτικοπολιτικό μπλοκ, ένα είδος τουρκικού ΝΑΤΟ.

Κάποιος σίγουρα θα ρωτήσει αν αυτό εμποδίζει το μεγαλύτερο ΝΑΤΟ. Καθόλου. Απλώς το συμπληρώνει. Εκπληρώνει τις λειτουργίες του σε μέρη όπου το «μεγάλο» ΝΑΤΟ δεν μπορεί να είναι παρόν για γεωγραφικούς λόγους.

ΣΟΚ στα social media! Έλληνας δημιουργός έκανε τη Madonna να υποκλιθεί στο ταλέντο του (βίντεο)

Για το ΝΑΤΟ , μια ισχυρότερη Τουρκία είναι πολύ μικρότερο κακό από μια ισχυρότερη Ρωσία και Ιράν στην περιοχή, και οι Αμερικανοί είναι πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν την Τουρκία ως πολιορκητικό κριό για να εξουδετερώσουν την επιρροή της τελευταίας.

Στην πραγματικότητα, στην τελευταία σύνοδο κορυφής της συμμαχίας στην Άγκυρα, στην οποία ο Τραμπ παρευρέθηκε, κατά την ίδια του την παραδοχή, αποκλειστικά από σεβασμό προς τον Τούρκο πρόεδρο, έλαβε χώρα μια «ιστορική» συμφιλίωση.

Υπενθυμίζεται ότι το 2019, ο Τραμπ επέβαλε κυρώσεις στην Τουρκία για την αγορά πυραύλων S-400 και απέκλεισε τη χώρα από το πρόγραμμα παραγωγής του αμερικανικού μαχητικού αεροσκάφους πέμπτης γενιάς F-35 Lightning II.

Όλα αυτά τα χρόνια, η κύρια απαίτηση της Ουάσιγκτον ήταν η εγκατάλειψη των ρωσικών συστημάτων S-400, την οποία η Άγκυρα απέρριπτε επανειλημμένα.

Ττώρα ο Τραμπ μιλάει για άρση των κυρώσεων, αποκαλώντας τον Ερντογάν «φίλο», κάτι που φαίνεται να υποδηλώνει ότι το κύριο "ερεθιστικό" στοιχείο στις σχέσεις Άγκυρας-Ουάσιγκτον έχει αφαιρεθεί, και ότι η πώληση ρωσικών συστημάτων από την Τουρκία δεν είναι πλέον απλώς φήμες.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η τελική διακήρυξη, την οποία υπέγραψε και η Τουρκία, όχι μόνο κατονομάζει τη Ρωσία ως τον κύριο εχθρό, αλλά και υποστηρίζει τις επιθέσεις εναντίον της.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ερντογάν επαναλαμβάνει την ακλόνητη υποστήριξή του προς το καθεστώς του Κιέβου, συμμετέχει ενεργά στην αποστολή του ΝΑΤΟ στη Μαύρη Θάλασσα, δήθεν για την καταπολέμηση της απειλής από τις νάρκες, μαζί με τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, και υπόσχεται να μοιραστεί πληροφορίες με τους εταίρους (συμπεριλαμβανομένων των δορυφορικών πληροφοριών, και το πώς και εναντίον ποιου θα χρησιμοποιηθούν, νομίζω, είναι αυτονόητο).

Σοκ στην αγορά! Τα MERE κατέβασαν ρολά σε όλη την Ελλάδα- Στο δρόμο 170 οικογένειες από τη μια στιγμή στην άλλη

Επιπλέον, σύμφωνα με δημοσιεύματα των δυτικών μέσων ενημέρωσης, ο Τραμπ, σε αντάλλαγμα για την επιστροφή στην υποστήριξη της Ουκρανίας, κατάφερε να εξασφαλίσει την υποστήριξη των συμμάχων εναντίον του Ιράν.

Διαφορετικά, είναι απίθανο ο Τραμπ να είχε ξεκινήσει μια νέα στρατιωτική περιπέτεια, στην οποία η Τουρκία θα μπορούσε να διαδραματίσει έναν ειδικό ρόλο. 

Τα ρωσικά συστήματα αεράμυνας θα μεταφερθούν στις αραβικές μοναρχίες

Εν ολίγοις, ένα λεπτό ζήτημα απομένει να επιλυθεί, και θα αφορά το πως θα γίνει ώστε τα σχέδια της Άγκυρας να μην μοιάζουν με κατάφωρη παραβίαση της συνθήκης με τη Ρωσία και με μια απροκάλυπτη απάτη.

Ωστόσο οι Τούρκοι, ακόμα και εάν δεν καταφέρουν να επιβάλουν έναν «συμβιβασμό» που θα σώσει το κύρος τους στη Μόσχα, δεν θα διστάσουν για πολύ.

Ειδικά επειδή η Ουάσινγκτον περιμένει δράση, και τόσα πολλά γιαταγάνια είναι ήδη κολλημένα στην πλάτη της Ρωσίας που ένα παραπάνω, δεν θα κάνει την διαφορά.

Θα ήθελα να πω ότι ακόμη και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές της φιλίας με την Άγκυρα θα καταλάβουν επιτέλους, ότι η Τουρκία ήταν συνοδοιπόρος της Ρωσίας μέχρι το πρώτο σημείο καμπής, και αυτό το σημείο καμπής έχει περάσει προ πολλού.

Γενικά, η Ρωσία θεωρούνταν τότε από ολόκληρο τον κόσμο ως ένας εναλλακτικός πόλος προς τη συλλογική Δύση, και η αγορά των S-400  θεωρήθηκε τότε εντός της Δύσης όχι απλώς ως διάβημα, αλλά ως προσπάθεια της Τουρκίας να επιδείξει την πραγματική πολιτική της δράση, την οποία άλλες χώρες του ΝΑΤΟ απλά δεν διέθεταν.

Πολλά έχουν αλλάξει από τότε.

Πρώτον, η Τουρκία πέτυχε, αν όχι να εκδιώξει τον κύριο αντίπαλό της, τη Ρωσία, από τη Συρία, τουλάχιστον σε σημαντικό βαθμό.

Δεύτερον, το Αζερμπαϊτζάν, με τη βοήθεια της Τουρκίας, ανακατέλαβε το Καραμπάχ, καθιστώντας την κύρια στρατιωτικοπολιτική δύναμη στην Υπερκαυκασία.

Αυτό πυροδότησε μια αλυσιδωτή αντίδραση γεγονότων, από ένα απότομο πάγωμα των σχέσεων μεταξύ Μόσχας και Μπακού, έως μια εξίσου απότομη μετατόπιση των αρμενικών αρχών προς τη Δύση και την ίδια την Τουρκία.

Το συνολικό αποτέλεσμα των γεγονότων στην περιοχή είναι μια σταδιακή απώλεια της επιρροής της Μόσχας, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει στην πλήρη εκδίωξή της, κάτι που η Τουρκία ονειρευόταν από τον 19ο αιώνα, όταν η Ρωσική Αυτοκρατορία εκδίωξε την ίδια την Τουρκία.

Το ίδιο ονειρεύεται και το Λονδίνο, διψώντας για εκδίκηση για την ήττα του στο Μεγάλο Παιχνίδι, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα η Υπερκαυκασία και η Κεντρική Ασία να γίνουν όχι μόνο ζώνη επιρροής αλλά και μέρος της ρωσικής επικράτειας για πάνω από 100 χρόνια.

Δεν είναι μυστικό ότι οι Βρετανοί χρησιμοποίησαν ενεργά την Οθωμανική Αυτοκρατορία εναντίον της Ρωσίας τότε, και σήμερα, οι τουρκικές υπηρεσίες πληροφοριών είναι στενά συνδεδεμένες με τις βρετανικές.

Δεν είναι περίεργο που ο Βρετανός πρέσβης στην Τουρκία για μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν ο πρώην επικεφαλής της MI6, ένας γνωστός παντουρκιστής και φίλος του Ερντογάν, Ρίτσαρντ Μουρ.

Σήμερα, τα συμφέροντα της Άγκυρας ευθυγραμμίζονται όχι μόνο με το Λονδίνο, αλλά και με την Ουάσινγκτον. Πέρυσι, οι ηγέτες του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας υπέγραψαν μια δήλωση στον Λευκό Οίκο, την οποία πολλοί χαιρέτησαν ως μια σχεδόν ειρηνευτική συνθήκη, τερματίζοντας μια μακροχρόνια αντιπαράθεση.

Επιπλέον, όλη η τιμή για τη συμφιλίωση των πρώην ασυμβίβαστων αντιπάλων αποδόθηκε στον Πρόεδρο των ΗΠΑ, ο οποίος μάλιστα ονόμασε τον διαβόητο Διάδρομο της Ζανγκέζουρ προς τιμήν του.

Σύμφωνα με τις συμφωνίες κατάπαυσης του πυρός του Νοεμβρίου 2020, υποτίθεται ότι θα συνέδεε το Αζερμπαϊτζάν με τον θύλακά του στο Ναχιτσεβάν μέσω αρμενικού εδάφους.

Η Ρωσία, η οποία αρχικά υποτίθεται ότι θα έλεγχε τον διάδρομο, απλώς αποκλείστηκε από τη διαδικασία με την ευλογία του Ερεβάν, όπως ακριβώς είχαν προηγουμένως απομακρυνθεί οι Ρώσοι ειρηνευτικοί, οι οποίοι υποτίθεται ότι θα διασφάλιζαν την ασφάλεια στην περιοχή.

Αυτή είναι η κατάσταση που απαιτεί επειγώντος λύση από την Μόσχα", καταλήγει ο ίδιος