Οι ανασκαφές στη «Σχολή του Ομήρου» αποκαλύπτουν αναθήματα και επιγραφές που μαρτυρούν τη συνεχή λατρεία του ήρωα για περισσότερα από χίλια χρόνια.

Σύμφωνα με το Υπουργείο Πολιτισμού, οι πρόσφατες αρχαιολογικές εργασίες στην περιοχή αποκάλυψαν αναθήματα που καλύπτουν χρονικό εύρος από τη μυκηναϊκή έως την ελληνιστική εποχή. Μεταξύ των ευρημάτων ξεχωρίζει ένα πήλινο θραύσμα με παραλλαγή του ονόματος «Οδυσσεύς», το οποίο συνδέει άμεσα το χώρο με τον θρυλικό βασιλιά της Ιθάκης.

Συνεχής θρησκευτική δραστηριότητα για πάνω από χίλια χρόνια

Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν κεραμικά, μεταλλικά αντικείμενα και λατρευτικά ευρήματα από διαφορετικές ιστορικές περιόδους, καταδεικνύοντας μια αδιάλειπτη θρησκευτική χρήση του χώρου για χρονικό διάστημα που υπερβαίνει τη μία χιλιετία. Η επιγραφή με το όνομα του Οδυσσέα αποτελεί ισχυρή ένδειξη οργανωμένης λατρείας, η οποία διατηρήθηκε παρά τις πολιτικές και πολιτισμικές μεταβολές.

Πάσχα στην Ελλάδα: Τα ξεχωριστά έθιμα σε Ναύπακτο, Αγρίνιο, Κέρκυρα και Ήπειρο

Το αρχαιολογικό συγκρότημα, που βρίσκεται σε υψόμετρο με θέα στη θάλασσα, αποτελεί ιδανική τοποθεσία για ιερό αφιερωμένο σε θαλασσοπόρο ήρωα όπως ο Οδυσσέας. Η Ιθάκη, ως πατρίδα του ήρωα στην «Οδύσσεια», συνδέεται άρρηκτα με τον μύθο, ο οποίος εδώ αποκτά και υλική διάσταση μέσω της λατρείας.

Τα ευρήματα καλύπτουν χρονικά την περίοδο από τη Μυκηναϊκή εποχή (1600–1100 π.Χ.) έως την Ελληνιστική περίοδο (μέχρι το 31 π.Χ.), αποδεικνύοντας πως η λατρεία του Οδυσσέα διατηρήθηκε για περισσότερα από χίλια χρόνια. Η ύπαρξη μυκηναϊκών στοιχείων ενισχύει την υπόθεση ότι η σύνδεση της Ιθάκης με τον Οδυσσέα προϋπήρχε της σύνθεσης της «Οδύσσειας» τον 8ο αιώνα π.Χ.

Παρότι η ανακάλυψη δεν επιβεβαιώνει την ιστορική ύπαρξη του Οδυσσέα, φωτίζει πώς οι αρχαίοι Έλληνες αντιλαμβάνονταν τους επικούς τους ήρωες όχι μόνο ως λογοτεχνικά πρόσωπα αλλά και ως αντικείμενα λατρείας με τελετές και αφιερώματα. Η επιγραφή με το όνομά του σε ιερό χώρο αποδεικνύει την ενεργή θρησκευτική σημασία που είχε ο ήρωας.

Το Υπουργείο Πολιτισμού χαρακτηρίζει την ανακάλυψη ως μία από τις πιο καθοριστικές των τελευταίων ετών, καθώς συνδέει απτά αρχαιολογικά δεδομένα με τον μύθο του Οδυσσέα στον ίδιο τόπο που θεωρείται η πατρίδα του. Αυτό αναθεωρεί την αντίληψη περί της Οδύσσειας, υπογραμμίζοντας πως ο μύθος αποτελούσε ζωντανό στοιχείο της πίστης και της πολιτισμικής ταυτότητας των αρχαίων Ελλήνων.