Νέα εσωτερική αναταραχή καταγράφεται στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», μετά την αποχώρηση (και) του Όθωνα Ιακωβίδη από τη Θεσσαλονίκη. Η υπόθεση της αγοράς ακινήτου από πλειστηριασμό, μέσω εταιρείας στην οποία φέρεται να συμμετείχε η Μαρία Καρυστιανού, άνοιξε νέο κύκλο αντιδράσεων στο εσωτερικό του νεοσύστατου κόμματος.
Για τη Μαρία Καρυστιανού και την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», η αποχώρηση Ιακωβίδη δεν είναι απλώς ακόμη μία διαφοροποίηση. Είναι ένα πλήγμα με πολιτικό συμβολισμό, καθώς προέρχεται από πρόσωπο που, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, είχε δώσει επί χρόνια μάχες κατά των πλειστηριασμών και πλέον δηλώνει ότι δεν μπορεί να παραμείνει σε ένα κόμμα που σηκώνει τέτοιο βάρος αντίφασης.
«Έπεσε στα μάτια μου»
Μιλώντας τη Δευτέρα (06.07.2026) στον Status FM 107,7 της Θεσσαλονίκης, ο Όθων Ιακωβίδης συνέδεσε ευθέως την αποχώρησή του με τις αποκαλύψεις για την αγορά διαμερίσματος από πλειστηριασμό. «Έτρεχα επί χρόνια στα δικαστήρια και στους διαδρόμους των δικαστηρίων της Θεσσαλονίκης για να αποτρέψουμε πλειστηριασμούς και να σώσουμε τα σπίτια αδύναμων ανθρώπων», ανέφερε, προσθέτοντας ότι έδινε «μάχες σώμα με σώμα με την αστυνομία».
Όπως είπε, όταν έμαθε ότι η Μαρία Καρυστιανού «αγόρασε ένα διαμερισματάκι από πλειστηριασμό», κατέληξε πως η συνέχισή του στο κόμμα ήταν αδύνατη. «Στα μάτια μου έπεσε από το ύψος στο οποίο την είχα τοποθετήσει», είπε χαρακτηριστικά.
Οι εξηγήσεις που δεν έπεισαν
Ο Όθων Ιακωβίδης υποστήριξε ότι οι εξηγήσεις που δόθηκαν για την υπόθεση δεν τον κάλυψαν. Κατά την άποψή του, η κ. Καρυστιανού θα έπρεπε να είχε ζητήσει δημόσια συγγνώμη, αντί να επιχειρηθεί πολιτική διαχείριση του θέματος.
Από το «κίνημα των ηττημένων» στο προσωποπαγές κόμμα
Ο αποχωρήσας υποστήριξε ότι αρχικά στήριξε τη Μαρία Καρυστιανού επειδή έβλεπε στο πρόσωπό της την έκφραση ενός ευρύτερου κοινωνικού αιτήματος απέναντι στο πολιτικό σύστημα.
Όπως είπε, το εγχείρημα δεν γεννήθηκε από το πρόσωπο της ίδιας, αλλά από «ένα κίνημα των ηττημένων Ελλήνων»· ανθρώπων που αισθάνθηκαν διαδοχικές εθνικές, κοινωνικές και οικονομικές ήττες τα τελευταία χρόνια, από τα μνημόνια έως τα εθνικά ζητήματα, και αναζήτησαν μια πολιτική διέξοδο.
Ωστόσο, κατά τον ίδιο, οι τελευταίες οργανωτικές επιλογές, σε συνδυασμό με την υπόθεση του ακινήτου, έδειξαν ότι το εγχείρημα κινείται σε διαφορετική κατεύθυνση από εκείνη που είχε αρχικά στηρίξει.
