Ένας ένας, οι Έλληνες ηθοποιοί εκφράζονται για όσα έχουν ζήσει μέσα στο χώρο αυτό και δυστυχώς όσα έχουν να πουν είναι αρνητικές εμπειρίες. Ο γνωστός ηθοποιός Ορφέας Παπαδόπουλος με ένα συγκλονιστικό κείμενο στα προσωπικά του social media, μιλά για τις δικές του αρνητικές εμπειρίες, τα όσα τον έκαναν να αγαπήσει αλλά και να σιχαθεί η δουλειά του. Λέει τη δική του αλήθεια…
Διάβασε το συγκλονιστικό κείμενό του
Μετά από 14 και… χρόνια σε αυτόν τον χώρο, που με τόση λαχτάρα πρωτοξεκίνησα, που με τόση λαχτάρα κράτησα τα πρώτα σενάρια στα χέρια μου, άλλο τόσο αυτή η λαχτάρα μετουσιώθηκε λίγο λίγο σε απογοήτευση. Όχι για την ίδια την τέχνη, για το ίδιο το θέατρο… αλλά για το πώς και πόσο εκπορνεύτηκε από τους νταβαντζηδες της.
Η τέχνη αυτή που έγινε για “λίγους”, που χωρίστηκε με συρματοπλέγματα σε εμπορικούς και διανοούμενους. Που απαρτίζεται από λομπιστες, αυλικούς, χρίζοντας τους εαυτούς τους “εκλεκτούς”. Που επιζητά θυσίες κάθε λογής προκειμένου να την “αγγίξεις”, να νιώσεις τυχερός που είσαι μέρος της, που θα είναι τιμή σου ΕΑΝ και ΕΦΟΣΟΝ συμβιβαστείς……. να την ποιήσεις. Που εάν δεν είσαι όπως σου υπαγορεύουν οι πρεσβευτές της, ΔΕΝ είσαι καλλιτέχνης.
Σιχάθηκα… όσο και αν την αγάπησα, τα πόδια μου βάραιναν ολοένα και περισσότερο στη διαδρομή προς κάθε επόμενη δουλειά, που κάθε επόμενη δουλειά με τη σειρά της, αργούσε όλο και περισσότερο να έρθει…. Διότι τα ΟΧΙ, τα ειπωμένα και τα μη… έχουν τίμημα. Η ψαλίδα κλείνει. Οι πόρτες λιγοστεύουν, οι “καθαρές” πόρτες δυσδιάκριτες.
Μια δυσωδία: κατεστημένο. Ζούμε την αρχή του τέλους, του Μεσαίωνα της τέχνης.
Και παρακολουθώ συγκλονισμένος.. συγκινημένος…
Γιατί τώρα ; ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ… Καμία εξήγηση, καμία δικαιολογία . Είναι η ώρα να ξεπλύνουμε.. να ξεπλυθούμε.
Ευχαριστώ, ευχαριστώ, ευχαριστώ, γυναίκες και άνδρες που μιλάτε, που φωνάζετε, που ξερνατε ότι μαύρο πέταξαν μέσα μας.
