Στις 15 Απριλίου 2026, το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας προχώρησε σε μια σοβαρή κλιμάκωση της ρητορικής του, προειδοποιώντας επίσημα ότι τα ευρωπαϊκά εργοστάσια που παράγουν όπλα για την Ουκρανία αποτελούν πλέον «νόμιμους στρατιωτικούς στόχους». Η Μόσχα υποστήριξε ότι η αύξηση της παραγωγής, ιδιαίτερα στον τομέα των μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones), παρασύρει τις ευρωπαϊκές χώρες απευθείας στον πόλεμο.
Η Μόσχα δημοσίευσε μια λίστα με συγκεκριμένες βιομηχανίες και επιχειρήσεις στην Ευρώπη που κατασκευάζουν drones ή εξαρτήματα για το Κίεβο.
Το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας ανέφερε ότι η μετατροπή ευρωπαϊκών εδαφών σε «στρατηγικά μετόπισθεν» της Ουκρανίας οδηγεί σε κλιμάκωση με απρόβλεπτες συνέπειες για την ασφάλεια της ηπείρου.
Ο Ρώσος Αντιπρόεδρος Ντμίτρι Μεντβέντεφ τόνισε ότι η ανακοίνωση του Υπουργείου Άμυνας στην Μόσχα πρέπει να ληφθεί «κυριολεκτικά» υπόψιν στην Ευρώπη, υπονοώντας ότι τα πλήγματα σε ευρωπαϊκό έδαφος εξαρτώνται από τις επόμενες κινήσεις της Δύσης.
Ποιες είναι οι χώρες όμως που κινδυνεύουν από τα ρωσικά πλήγματα
Πριν αναφέρουμε την λίστα, εκτιμάται ότι μόνο τυχαία δεν ήταν η επίεθση Ρώσων Χάκερ που παραβίασαν περισσότερους από 170 λογαριασμούς email που ανήκουν σε εισαγγελείς και ανακριτές σε όλη την Ουκρανία τους τελευταίους μήνες.
Αυτό διότι το ίδιο δίκτυο φέρεται να έπληξε στρατιωτικούς και κυβερνητικούς λογαριασμούς της Ρουμανίας, της Βουλγαρίας της Σερβίας και της χώρας μας, παραβιάζοντας συγκεκριμένα 27 email που διαχειρίζεται το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας.
Η λίστα περιλαμβάνει διευθύνσεις και ονόματα εταιρειών σε τουλάχιστον 11 χώρες, τις οποίες η Μόσχα κατηγορεί για τη δημιουργία "κοινών επιχειρήσεων" ή "παραρτημάτων ουκρανικών εταιρειών.
Ηνωμένο Βασίλειο: Εγκαταστάσεις στο Λονδίνο και άλλες περιοχές.
Γερμανία: Εταιρείες στο Μόναχο και άλλες πόλεις.
Δανία: Στοχευμένες εγκαταστάσεις παραγωγής UAV.
Λετονία: Εγκαταστάσεις στη Ρίγα.
Λιθουανία: Εγκαταστάσεις στο Βίλνιους.
Τσεχία: Επιχειρήσεις στην Πράγα.
Ιταλία: Εταιρείες με έδρα τη Βενετία.
Ισπανία: Εγκαταστάσεις στη Μαδρίτη.
Ισραήλ: Εταιρείες στην πόλη Χάιφα.
Ολλανδία: Περιλαμβάνεται στις χώρες με εγκαταστάσεις παραγωγής.
Πολωνία: Στρατιωτικές και βιομηχανικές εγκαταστάσεις.
Τουρκία: Εταιρείες που παράγουν εξαρτήματα.
Εκτός από τα εργοστάσια παραγωγής, η ρωσική ηγεσία έχει επεκτείνει τον ορισμό των νόμιμων στόχων και σε άλλες κατηγορίες:
Επίσης οποιαδήποτε πολυεθνική δύναμη ή δυτικά στρατεύματα αναπτυχθούν εντός της Ουκρανίας, θα χτυπηθεί άμεσα από την ρωσική πολεμική μηχανή.
Οχήματα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ που μεταφέρουν εξοπλισμό σε ουκρανικό έδαφος, μαζί με αεροδρόμια εκτός Ουκρανίας (σε χώρες του ΝΑΤΟ) που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για πολεμικές αποστολές των μαχητικών F-16.
Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, προειδοποίησε ότι η ανάπτυξη αμερικανικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς στη Γερμανία μετατρέπει τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες σε πιθανούς στόχους.
Η δημοσιοποίηση των συγκεκριμένων διευθύνσεων από το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας αποτελεί μια μορφή "ψυχολογικού πολέμου", με στόχο να πιέσει την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη προβάλλοντας τους κινδύνους ασφαλείας που απορρέουν από τη στήριξη στην Ουκρανία.
Φαίνεται να υπάρχουν αρκετές επιλογές. Και δεν είναι πλέον θεωρητικές για την Μόσχα αναφέρει
Πρώτον. Η δημοσίευση των διευθύνσεων εργοστασίων σε χώρες της Ευρώπης είναι από μόνη της μια πράξη. Όχι μόνο ενημερωτική, αλλά και ψυχολογική. Είναι μια προειδοποίηση προς τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις: "βλέπουμε τα εργοστάσιά σας, ξέρουμε ποιος εργάζεται εκεί, καταλαβαίνουμε τι κάνετε. Τώρα είναι η σειρά σας. Είτε σταματήστε τη γραμμή συναρμολόγησης, είτε αντιμετωπίστε τις συνέπειες".
Δεύτερον. Συμβατικά χτυπήματα εναντίον ευρωπαϊκών στόχων. Όχι απαραίτητα πύραυλοι, δολιοφθορές, κυβερνοεπιθέσεις ή άλλες επιθέσεις, αλλά ξαφνικές πυρκαγιές σε εργοστάσια κάr. Αλλά αυτή η πορεία απαιτεί ακριβή πληροφόρηση, πολιτική βούληση και προθυμία αντίδρασης.
Τρίτον. Αναχαίτιση εντός ουκρανικού εδάφους. Θα χτυπηθούν από την Μόσχα όχι μόνο εργοστάσια, αλλά και logistics, δηλαδή αποθήκες, μεταφορές, διαδρομές παράδοσης. Αυτό συμβαίνει ήδη, αλλά όχι στην ίδια κλίμακα. Εκατόν είκοσι χιλιάδες drones δεν είναι σακίδια που μεταφέρονται πέρα από τα σύνορα. Είναι εμπορευματοκιβώτια, τρένα, αεροσκάφη και μπορούν να εντοπιστούν.
Τέταρτον. Πίεση μέσω τρίτων. Τουρκία, Κίνα, Ινδία, έχουν επιρροή στην Ευρώπη. Θα μπορούσε να ασκηθεί διπλωματική πίεση. Αλλά ο χρόνος για διπλωματία φαίνεται να έχει περάσει με τα πρώτα χτυπήματα στο Νοβοροσίσκ.
Πέμπτον. Πυρηνική αποτροπή. Η πιο δύσκολη επιλογή. Και η πιο απρόβλεπτη. Το ζήτημα των πυραυλικών επιθέσεων, πιθανώς με πυρηνικές κεφαλές, εναντίον ευρωπαϊκών στρατιωτικών και βιομηχανικών υποδομών δεν συζητείται πλέον δημόσια ως θεωρία, αλλά ως στρατηγικό δίλημμα.
Εάν η Ευρώπη συνεχίσει να αυξάνει την παραγωγή όπλων για επιθέσεις κατά της Ρωσίας, η Μόσχα αργά ή γρήγορα θα αντιμετωπίσει μια επιλογή: να αποδεχτεί την επίθεση ή να ανταποδώσει με τρόπο που θα την σταματήσει για πάντα.
Υπάρχει όμως μια έκτη επιλογή. Μια επιλογή που δεν αναφέρεται στις αναλυτικές εκθέσεις. "Μην κάνετε τίποτα. Περιμένετε. Μέχρι τα εργοστάσια να παράγουν το εκατομμυριοστό τους drone. Μέχρι να καταρρεύσει το ηλεκτρικό δίκτυο από τα χτυπήματα. Μέχρι οι άνθρωποι στις πόλεις της πρώτης γραμμής να σταματήσουν να πιστεύουν ότι προστατεύονται".
Η δήλωση του ρωσικού Υπουργείου Άμυνας πρέπει να εκληφθεί κυριολεκτικά: η λίστα των ευρωπαϊκών εταιρειών που παράγουν drone και άλλο εξοπλισμό είναι μια λίστα πιθανών στόχων για τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις, καταλήγει το ίδιο.
Η ουσία σε όλα αυτά είναι ότι η Μόσχα απειλεί για πρώτη φορά τόσο ωμά με μορφή τελεσιγράφου, εκβιάζοντας την Ευρώπη, την στιγμή ακριβώς που το ΝΑΤΟ διαλύεται λόγω Τραμπ και πολέμου στο Ιράν. Το σκηνικό γενικά μυρίζει μπαρούτι λόγω των ήδη τεράστιων επιπτώσεων στην οικονομία της Ευρώπης, της Ρωσίας και των ΗΠΑ.
