Τζόνσον ο πρώτος, διαμηνύουν αρκετοί αναλυτές ανά τον πλανήτη μετά την πτώση του μέχρι πρότινος Βρετανού πρωθυπουργού. Θεωρούν δε πως μετά την αρχή που έγινε μπορεί να υπάρξει και συνέχεια.
Σε κάθε περίπτωση το πολιτικό κλίμα σε μεγάλες χώρες του δυτικού μπλοκ δεν είναι και το καλύτερο.
Η αποχώρηση του Τζόνσον είναι μόνο η αρχή των ρωγμών που εμφανίζονται σε άλλες ηγεσίες: στη Γαλλία, ο Εμανουέλ Μακρόν έχασε την απόλυτη πλειοψηφία και τα επόμενα πέντε νέα χρόνια της κυβέρνησής του προβλέπουν ακυβερνησία.
Στον πρώτο γύρο, οι σοσιαλιστές, οι κομμουνιστές, οι οικολόγοι και η Ακατάκτητη Γαλλία –συνολικά 149 βουλευτές– δοκίμασαν ήδη μια πρόταση μομφής και ο Μακρόν για λίγο το απέφυγε, γιατί δεν πέτυχαν αρκετή ανταπόκριση στην Εθνοσυνέλευση.
Στη δε Γερμανία ο συνασπισμός κομμάτων που ηγείται της χώρας παραπατάει με κάθε ευκαιρία υποδηλώνοντας πως σε μια σοβαρή κρίση θα διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη. Συνάμα και ο Ντράγκι δεν διάγει και τις καλύτερες μέρες του στην Ιταλία.
Αλλά και ο Τριντό μην ξεχνάμε πόσα πέρασε στις αρχές του χρόνου όταν οι Καναδοί ξεχύθηκαν στους δρόμους και αναγκάστηκε μέχρι να επιβάλει καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.
Μετά το καλοκαίρι, θα έρθει η μεγάλη λυδία λίθος του Τζο Μπάιντεν . Ο πρόεδρος των ΗΠΑ βιώνει μια ξέφρενη φθορά σε μια χώρα που έχει γίνει εχθρός του εαυτού της.
Ουσιαστικά ο Μπάιντεν έχει τα πάντα εναντίον του. Η πόλωση της αμερικανικής κοινωνίας ευνοεί μόνο την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ ή των εξομοιωτών του Τραμπ. Οι Ρεπουμπλικάνοι συνεχίζουν να επιδεικνύουν προκλητική δύναμη, με παράδειγμα ό,τι συμβαίνει με τον νόμο περί αμβλώσεων.
Η εξέλιξη των πολιτικών και της σκέψης στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι άκρως ανησυχητική και ο μόνος που χαίρεται για όλα αυτά είναι ο κύριος που μπορεί να φωτογραφίζεται χωρίς μπλούζα.
Ο Πούτιν, σχεδόν εβδομήντα χρονών, πρέπει απλώς να καθίσει και να περιμένει την πτώση, για έναν προς έναν, των ηγετών που τον αμφισβήτησαν για το έγκλημά του εισβολή.
