Μια ενδιαφέρουσα και, κατά πολλούς νομικούς κύκλους, οξύμωρη νομική στρατηγική ξεδιπλώνει ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του στον Λευκό Οίκο. Σύμφωνα με εκτενές ρεπορτάζ του πρακτορείου Reuters, η νομική ομάδα του Αμερικανού Προέδρου επιχειρεί να ισορροπήσει σε δύο βάρκες, προωθώντας ένα επιχείρημα που προκαλεί έντονες συζητήσεις στην Ουάσιγκτον: Ο Πρόεδρος είναι υπερβολικά απασχολημένος με τα καθήκοντά του για να αντιμετωπίσει νομικές υποθέσεις ως εναγόμενος, αλλά διαθέτει άπλετο χρόνο για να κινεί ο ίδιος νομικές διαδικασίες ως ενάγων.

Το δημοσίευμα, με ημερομηνία 13 Φεβρουαρίου 2026, αναλύει πώς ο Ντόναλντ Τραμπ χρησιμοποιεί το αξίωμά του ως ασπίδα προστασίας από αστικές δίκες που εκκρεμούν εις βάρος του, ενώ ταυτόχρονα χρησιμοποιεί το δικαστικό σύστημα ως επιθετικό όπλο κατά των πολιτικών του αντιπάλων και μεγάλων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης.

Η «Ασπίδα»: Το Επιχείρημα του Φόρτου Εργασίας

Κεντρικός πυλώνας της υπερασπιστικής γραμμής του Λευκού Οίκου στις διάφορες αστικές υποθέσεις που παραμένουν ανοιχτές (πολλές εκ των οποίων αφορούν την επιχειρηματική του δραστηριότητα ή γεγονότα πριν την επανεκλογή του) είναι η προεδρική ασυλία και η ανάγκη απρόσκοπτης άσκησης των καθηκόντων του.

Οι δικηγόροι του Προέδρου υποστηρίζουν στα δικαστήρια ότι οι απαιτήσεις της διακυβέρνησης μιας υπερδύναμης καθιστούν αδύνατη τη συμμετοχή του Ντόναλντ Τραμπ σε χρονοβόρες νομικές διαδικασίες, όπως οι ένορκες καταθέσεις (depositions) ή η διαδικασία αποκάλυψης στοιχείων (discovery). Το επιχείρημα είναι ότι ο Πρόεδρος δεν πρέπει να αποσπάται από τα εθνικά και διεθνή ζητήματα για να ασχολείται με ιδιωτικές διαφορές. Στόχος αυτής της τακτικής είναι η αναβολή ή το «πάγωμα» αυτών των υποθέσεων μέχρι τη λήξη της θητείας του, το 2029.

Το «Δόρυ»: Η Επιθετική Στρατηγική των Αγωγών

Ωστόσο, όπως επισημαίνει το Reuters, η εικόνα του «υπερ-απασχολημένου Προέδρου» έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τη νομική δραστηριότητα που ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ έχει πυροδοτήσει. Από την ημέρα της ορκωμοσίας του και μετά, ο Αμερικανός Πρόεδρος έχει καταθέσει σωρεία αγωγών, ζητώντας αποζημιώσεις δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Στο στόχαστρο του Προέδρου βρίσκονται κυρίως:

• Μεγάλα Μέσα Ενημέρωσης: Εφημερίδες και τηλεοπτικά δίκτυα που, κατά την άποψή του, τον έχουν δυσφημίσει ή έχουν λειτουργήσει με πολιτική μεροληψία εναντίον του.

• Εκδοτικοί Οίκοι: Για βιβλία που περιέχουν αποκαλύψεις για τη θητεία του ή την προσωπική του ζωή.

• Πολιτικοί Αντίπαλοι: Πρόσωπα που άσκησαν κριτική ή συμμετείχαν σε επιτροπές εναντίον του.

Η επιθετική αυτή στάση δείχνει έναν Πρόεδρο που όχι μόνο δεν αποφεύγει τις δικαστικές αίθουσες, αλλά τις επιδιώκει όταν πρόκειται να επιτεθεί στους επικριτές του.

Το Νομικό Παράδοξο και οι Αντιδράσεις

Νομικοί αναλυτές που μίλησαν στο Reuters τονίζουν την προφανή αντίφαση. «Δεν μπορείς να ισχυρίζεσαι ότι δεν έχεις χρόνο να συμμετέχεις σε μια δίκη όταν σε κατηγορούν, αλλά να βρίσκεις χρόνο να συναντάς δικηγόρους και να σχεδιάζεις στρατηγικές όταν θες να κάνεις αγωγή», αναφέρει χαρακτηριστικά ειδικός στο συνταγματικό δίκαιο.

Το γεγονός ότι ο Ντόναλντ Τραμπ επιλέγει ενεργά να γίνει ενάγων (plaintiff) υπονομεύει το επιχείρημά του ότι η προεδρία δεν του αφήνει χρόνο για νομικές υποθέσεις. Τα δικαστήρια, ιστορικά, έχουν δείξει ανοχή στο να προστατεύουν τους εν ενεργεία Προέδρους από παρενοχλήσεις, όμως η ενεργητική χρήση της δικαιοσύνης από τον ίδιο τον Πρόεδρο περιπλέκει την κατάσταση. Οι δικαστές καλούνται τώρα να αποφασίσουν αν θα επιτρέψουν αυτή τη «μονόπλευρη» χρήση του συστήματος.

Ο Ρόλος του Υπουργείου Δικαιοσύνης

Ένα άλλο κρίσιμο σημείο που αναδεικνύει το άρθρο είναι ο ρόλος του Υπουργείου Δικαιοσύνης των ΗΠΑ. Παραδοσιακά, το Υπουργείο υπερασπίζεται τα θεσμικά προνόμια της Προεδρίας. Ωστόσο, οι ιδιωτικές αγωγές του Ντόναλντ Τραμπ για θέματα δυσφήμισης ή προσωπικών διαφορών δεν εμπίπτουν στα επίσημα καθήκοντά του.

Παρ' όλα αυτά, παρατηρείται μια τάση ταύτισης των προσωπικών νομικών επιδιώξεων του Προέδρου με το θεσμικό κύρος του αξιώματος. Ο Τραμπ παρουσιάζει τις επιθέσεις εναντίον του ως επιθέσεις κατά της ίδιας της χώρας, προσπαθώντας να νομιμοποιήσει πολιτικά τις δικαστικές του μάχες.

Συμπέρασμα: Μια Προεδρία στα Δικαστήρια

Το ρεπορτάζ του Reuters καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η δεύτερη θητεία του Ντόναλντ Τραμπ χαρακτηρίζεται από μια πρωτοφανή δικαστικοποίηση της πολιτικής ζωής. Ο Αμερικανός Πρόεδρος επιχειρεί να ξαναγράψει τους κανόνες γύρω από το τι επιτρέπεται και τι όχι σε έναν εν ενεργεία ηγέτη σε νομικό επίπεδο.

Όσο οι δικηγόροι του μάχονται για να κρατήσουν μακριά τους κατήγορους, ο ίδιος ο Τραμπ φαίνεται αποφασισμένος να χρησιμοποιήσει κάθε νομικό μέσο για να «τιμωρήσει» τους αντιπάλους του, δημιουργώντας ένα προηγούμενο που θα απασχολεί τους συνταγματολόγους για τις επόμενες δεκαετίες. Η στρατηγική «πολύ απασχολημένος για άμυνα, έτοιμος για επίθεση» δοκιμάζει τις αντοχές και την ανεξαρτησία του αμερικανικού δικαστικού συστήματος.