Με τη διεξαγωγή της 36ης Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, η τουρκική πρωτεύουσα βρίσκεται στο επίκεντρο της παγκόσμιας διπλωματίας. Υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, με τη συμμετοχή 59.000 στελεχών των δυνάμεων ασφαλείας, η Συμμαχία καλείται να λάβει κρίσιμες αποφάσεις για την πορεία της σε ένα περιβάλλον πολλαπλών γεωπολιτικών προκλήσεων.
Η συνάντηση Τραμπ – Ερντογάν και η αμυντική ατζέντα
Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη διμερή συνάντηση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (προγραμματισμένη για τις 15:15). Ο κ. Τραμπ, αναχωρώντας για την Άγκυρα, χαρακτήρισε τον Τούρκο ηγέτη «φίλο» και «σεβαστό ηγέτη», αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο για περαιτέρω ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας.
Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρίσκονται:
Το ζήτημα της ενδεχόμενης επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35.
Η απαίτηση της Ουάσιγκτον για αύξηση των αμυντικών δαπανών των κρατών-μελών.
Η κρίση στη Μέση Ανατολή και ο πόλεμος στην Ουκρανία.
Οι ευρωπαϊκές προκλήσεις και οι νέες αμυντικές πρωτοβουλίες
Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, ανακοίνωσε σειρά πρωτοβουλιών για την ενίσχυση της συμμαχικής ισχύος:
Αναβάθμιση στόλου: Αγορά έως και δέκα αεροσκαφών επιτήρησης GlobalEye και μη επανδρωμένων αεροσκαφών Triton.
Στρατηγική διαχείριση: Δημιουργία κοινού σμήνους μεταγωγικών αεροσκαφών τύπου A400M, το οποίο θα ανήκει και θα διαχειρίζεται απευθείας η Συμμαχία.
Εντάσεις και περιφερειακοί παράγοντες
Η Σύνοδος δεν στερείται αντιθέσεων. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου εξέφρασε την έντονη αντίθεσή του σε μια πιθανή πώληση προηγμένων οπλικών συστημάτων στην Τουρκία, υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια κίνηση θα διατάρασσε την ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή. Παράλληλα, η τουρκική ηγεσία έθεσε ζήτημα συμπερίληψης της χώρας στο ευρωπαϊκό αμυντικό πρόγραμμα SAFE, ενώ υπήρξαν έντονες αντιδράσεις από πλευράς ισραηλινού ΥΠΕΞ σχετικά με το εσωτερικό καθεστώς της Τουρκίας.
Οι αποφάσεις που θα ληφθούν κατά τη διάρκεια της Συνόδου στην τουρκική πρωτεύουσα αναμένεται να θέσουν το πλαίσιο για το πώς η Συμμαχία θα διαχειριστεί τις εσωτερικές της ισορροπίες και τις διεκδικήσεις των κρατών-μελών για μεγαλύτερη εμπλοκή στα κοινά αμυντικά προγράμματα, σε μια περίοδο όπου η ενότητα της διατλαντικής ασφάλειας δοκιμάζεται.
