Σε τοποθέτησή της στο NEWS 24/7, η ομάδα «Sylvia Rivera – για ένα κινηματικό Thessaloniki Pride» καταγγέλλει την κλιμάκωση της ομοτρανσφοβικής βίας στη Θεσσαλονίκη, κάνοντας λόγο για οργανωμένες ομάδες που επιχειρούν να μετατρέψουν τον δημόσιο χώρο σε πεδίο φόβου και αποκλεισμού.

Η Θεσσαλονίκη δεν αντιμετωπίζει «περιστατικά». Αντιμετωπίζει τον εαυτό της. Όταν άνθρωποι φοβούνται να περπατήσουν στο κέντρο επειδή η εμφάνισή τους δεν χωρά στα στερεότυπα, τότε δεν μιλάμε για ένταση, μιλάμε για αποτυχία. Αποτυχία θεσμών που αρκούνται σε ανακοινώσεις, αποτυχία μιας κοινωνίας που συνηθίζει τη βία όσο δεν τη βιώνει η ίδια. Και όσο η στοχοποίηση βαφτίζεται «υπερβολή» και η καταγγελία «δραματοποίηση», τόσο ο δημόσιος χώρος θα μικραίνει -όχι γεωγραφικά, αλλά ως αίσθηση παρουσίας.

Η ένταση στον δημόσιο χώρο δεν αποτελεί πια αίσθηση, αλλά καταγγελλόμενη πραγματικότητα στη Θεσσαλονίκη. Η ομάδα “Sylvia Rivera – για ένα κινηματικό Thessaloniki Pride” τοποθετείται μέσω του NEWS 24/7 και μιλά για κλιμάκωση της τρανσφοβικής και ομοφοβικής βίας στο κέντρο της πόλης, περιγράφοντας ένα περιβάλλον όπου η παρουσία στον δρόμο μετατρέπεται σε πεδίο στοχοποίησης.

Η ομάδα συνδέει πρόσφατο περιστατικό επίθεσης στον άξονα Γούναρη–Πλατεία Ναυαρίνου με μια αλληλουχία γεγονότων που καταγράφουν εμπέδωση φόβου και αίσθηση ατιμωρησίας. Παράλληλα, επισημαίνει ότι κεντρικά σημεία, όπως η Πλατεία Αριστοτέλους, λειτουργούν όλο και συχνότερα ως χώροι έντασης για άτομα με μη στερεοτυπική έκφραση φύλου και σεξουαλικότητας.

Στην τοποθέτησή της, η συλλογικότητα δεν περιορίζεται στην καταγραφή των επιθέσεων στη Θεσσαλονίκη. Μιλά για ένα ευρύτερο πολιτικό και κοινωνικό κλίμα που, όπως υποστηρίζει, κανονικοποιεί ρητορικές αποκλεισμού και μεταφράζεται σε καθημερινές μορφές βίας: από λεκτικές επιθέσεις και εκφοβισμό έως εμπόδια στην εργασία, τη στέγαση και την πρόσβαση σε υπηρεσίες. Η αναφορά σε προηγούμενες εντάσεις γύρω από κινητοποιήσεις για τη Zackie Oh εντάσσεται, σύμφωνα με την ομάδα, στην ίδια αλυσίδα γεγονότων. Η παρέμβαση στο NEWS 24/7 θέτει το ζήτημα της θεσμικής ευθύνης για την προστασία της σωματικής ακεραιότητας και της ισότιμης παρουσίας στον δημόσιο χώρο.

Πορεία κατά της βίας σε ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, Θεσσαλονίκη Thomas Giotopoulos / SOOC

Η τοποθέτηση της ομάδας «Sylvia Rivera – για ένα κινηματικό Thessaloniki Pride» σχετικά με τις τρανσφοβικές επιθέσεις στη Θεσσαλονίκη

“Στις 28 Νοεμβρίου 2025 μέλος της ομάδας μας και φίλο του, trans non-binary άτομα και τα δύο, δέχτηκαν φασιστική επίθεση στον πεζόδρομο της Γούναρη – Ναυαρίνου, ένα από τα πιο κεντρικά σημεία της πόλης. Τα έφηβα και νεαρά επιτιθέμενα άτομα (τουλάχιστον 7-8) εντόπισαν από μακριά τα παιδιά που συζητούσαν καθισμένα στο σκαλί μιας εισόδου πολυκατοικίας. Ξεκίνησαν να αλαλάζουν “αίμα, τιμή, Χρυσή Αυγή” και να βρίζουν με το χυδαίο χαρακτηρισμό “τραβέλια”, πολύ πριν φτάσουν μπροστά τους. Όταν πλέον βρέθηκαν από πάνω τους ξεκίνησαν με μίσος να τα φτύνουν, να τα βρίζουν με εκφράσεις σεξιστικές, τοξικοφοβικές, ομοφοβικές και εθνικιστικές ακόμα πιο άγρια, ενώ τα πλησίαζαν επιθετικά.

Η απάντηση των επιζώντων στην αρχή ήρεμη, στη συνέχεια με συνθήματα κατά του φασισμού. Όλα γύρω είχαν νεκρώσει. Κανείς δεν κοιτούσε, κανείς δεν έσπευσε σε βοήθεια. Για μερικά τρομακτικά λεπτά, περίπου 15, ένα μεγάλο κενό. Το σκηνικό έληξε με την άφιξη στο σημείο μιας μεγάλης παρέας που περνούσε από το σημείο και στάθηκε παράμερα. Όταν η παρέα έγινε αντιληπτή απ’ τους νεαρούς φασίστες τους οδήγησε σε φυγή, χωρίς ωστόσο να πάψουν να φωνάζουν τα ανατριχιαστικά ναζιστικά τους συνθήματα.

Η απάντηση της ομάδας μας και τους κινήματος ήταν άμεση και ηχηρή. Το κάλεσμά μας σε αντανακλαστική πορεία την επόμενη μέρα στηρίχθηκε από συλλογικότητες και ομάδες της πόλης, φεμινιστικές, κουίρ και άλλες, διάφορων ιδεολογικών χώρων. Στο σημείο της επίθεσης περίμενε την πορεία ένα ακόμη φασιστοτσούρμο, κυρίως εφήβων, που και πάλι έβριζαν ομοτρανσφοβικά και έφτυναν, αλλά εύκολα τράπηκε σε φυγή”, τονίζουν τα μέλη της συλλογικότητας.

Πορεία κατά της βίας σε ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, Θεσσαλονίκη Thomas Giotopoulos / SOOC

Η καθημερινή βία πίσω από τα περιστατικά

“Ήδη η δυσκολία να κυκλοφορούμε ακόμα και σε κεντρικά σημεία της πόλης είναι πραγματικότητα υπαρκτή και αποπνικτική. Οι αγέλες εφήβων και νεαρών φασιστών έχουν πλέον επιβάλει την παρουσία τους στην πλατεία Αριστοτέλους τα σαββατόβραδα, μετατρέποντάς την σε άβατο για όλα όσα έχουν περισσότερο ή λιγότερο μη στερεοτυπική εμφάνιση. Η ομοτρανσφοβική επίθεση εναντίον των δύο τρανς ατόμων που σημειώθηκε στις 9 Μαρτίου του 2024 στην Αριστοτέλους από όχλο εκατοντάδων φασιστών μπορεί να μην έμεινε αναπάντητη, καθώς συσπειρωσε τις προοδευτικές δυνάμεις της πόλης σε μια ευρύτερη μαζικότατη δήλωση υποστήριξης στον δρόμο την επόμενη μέρα, δεν αφήνει όμως και περιθώρια άρνησης της κατάστασης. Η παρουσία των “διαφορετικών” αποτελεί στόχο των ακροδεξιών στοιχείων που όλο και εξαπλώνονται. Μην ξεχνάμε ότι από τότε έχουν μεσολαβήσει και άλλα γνωστά περιστατικά, όπως η αναμέτρηση με τη θάλασσα φασιστών στην πορεία για τη Ζackie Oh στις 21 Σεπτέμβρη του 2024, όταν με χυδαίες βρισιές, απειλές και κλείνοντας τον δρόμο, προσπάθησαν να ανακόψουν την άνοδο του κόσμου της πορείας στην Αριστοτέλους, ευτυχώς ανεπιτυχώς”, συνεχίζουν.

Ακόμα όμως κι όταν η ΛΟΑΤΚΙΑ+ ταυτότητα δε βρίσκεται στο στόχαστρο ομαδικών φασιστικών επιθέσεων, η ασφάλειά μας είναι σχεδόν συνεχώς αμφίβολη. Στον δρόμο, στο σπίτι και μέσα στη δουλειά μας, η καθημερινότητά μας δηλητηριάζεται από την άσκηση βίας μικρότερης ή μεγαλύτερης έντασης πάνω στα σώματά μας. Μιλάμε για περιστατικά που γίνονται ευρέως γνωστά, όπως η λεκτική επίθεση και ο τραμπουκισμός που δέχτηκε πρόσφατα πάλι στο κέντρο της Θεσσαλονίκης γνωστό ζευγάρι λεσβιών από διερχόμενο όχημα, αλλά και για αυτά που θάβονται κάτω από τον φόβο ή την ντροπή όσων τα έζησαν, που δε λαμβάνουν ποτέ την απάντηση που τους αναλογεί, που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του καθημερινού αγώνα για επιβίωση των κουίρ πλασμάτων. Είναι η δυσκολία να βρούμε στέγη και δουλειά, η επισφάλεια, η διακριτική μεταχείριση λόγω της ταυτότητάς μας, η περιορισμένη ή μη ασφαλής πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας. Ακόμα, τα στραβά βλέμματα, τα χυδαία σχόλια, η αντικειμενοποίηση και η σεξουαλικοποίηση που βιώνουμε σε διάφορες συνθήκες της ζωής μας, η περιθωριοποίηση, η αμφισβήτηση ακόμα και σε χώρους που θα έπρεπε να υπάρχει συμπερίληψη. Μια σειρά μικροεπιθέσεων ομοτρανσφοβικών, σεξιστικών, φασιστικων, καθόλου αμελητεων, που λίγο-λίγο προσπαθούν να διαβρωσουν την ύπαρξή μας, να μας καταστήσουν σώματα μαθημένα στην κακοποίηση”.

Πορεία κατά της βίας σε ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, Θεσσαλονίκη Konstantinos Tsakalidis / SOOC

Πολιτικό πλαίσιο και διεκδικήσεις

“Όλα αυτά δε συμβαίνουν μέσα σ’ ένα κενό. Η αυξανόμενη απήχηση που βρίσκει το συντηρητικό τρίπτυχο “πατρίς-θρησκεία-οικογένεια”, πολύ συχνά εκφρασμένη από άτομα νεότερης ηλικίας (όπως έγινε και στην επίθεση στη Γούναρη- Ναυαρίνου), δε γίνεται καθόλου τυχαία. Είναι το αποτέλεσμα του ξεπλύματος και της στήριξης που δέχεται η ακροδεξιά από την κυβέρνηση και το σύστημα. Η ενσωμάτωση της αντι-woke φρασεολογίας και η στοχοποίηση των καταπιεσμένων ομάδων, μέσα στην πολυετή και συνεχιζόμενη οικονομική κρίση, ενεργοποιούν κάθε αντιδραστικό αντανακλαστικό, φασιστικό και πατριαρχικό, τροφοδοτούν και αναπαράγουν λόγους και σκέψεις ολοένα και πιο συντηρητικές. Η άνοδος αυτή της ακροδεξιάς συντελείται παγκόσμια, με προτάγματα που δεν αφήνουν περιθώρια. Στο φασιστικό βούρκο δεν υπάρχει χώρος για γκέι, τρανς, ανάπηρα, γυναίκες, μεταναστά. Κάθε μορφή ελευθερίας κι έκφρασης καταπνίγεται.

Μέσα σε αυτό το κλίμα δεν μπορούμε να ησυχάσουμε. Η μάχη όχι απλά δεν έχει χαθεί, αλλά κάθε λεπτό που περνά είναι πιο επιτακτικό να την κερδίσουμε. Η παρουσία μας στον δρόμο κρίνεται πιο σημαντική και απαραίτητη από ποτέ, αφού και μόνο η ύπαρξή μας αποτελεί επαναστατική πράξη που δυναμιτίζει τους φασίστες σε βαθμό να θέλουν να την πολεμήσουν επί τόπου. Οι ομοτρανσφοβικές επιθέσεις στην πόλη μας το έχουν δείξει καλά. Απέναντι στην επιβολή της ετεροκανονικότητας, στην παρενόχληση και τη βία των αφεντικών, στην περιστολή των ελευθεριών μας και τον φόβο, έχουμε η μία το άλλο. Κάθε εστία αλληλεγγύης και μαχητικότητας, κάθε προοδευτικός χώρος της πόλης, στεκόμαστε απέναντι στο φασιστικό μίσος. Διεκδικούμε πρόσβαση σε ασφαλή και συμπεριληπτική υγεία, σεξουαλική αγωγή στα σχολεία αντισεξιστική και αντιομοτρανσφοβική, άρση των συνθηκών που κάνουν τη ζωή μας αβάσταχτη.

Είμαστε γκέι, μπάι, τρανς, λεσβίες, κουιρ και φωνάζουμε δυνατά. Ο φασισμός και η καταστολή δε θα περάσουν. Το rainbow όχι απλά δε θα σβήσει, αλλά πλάι σε φοιτητά, μετανάστριες και σεξεργατά θα παλέψουμε ενάντια σε όσους μας θέλουν νεκρά, ετεροκανονικά, φυλακισμένα, πνιγμένα στο Αιγαίο ή στα χημικά και τα δακρυγόνα”, καταλήγουν τα μέλη της ομάδας “Sylvia Rivera – για ένα κινηματικό Thessaloniki Pride”.