Ο κίνδυνος χρήσης τουρκικών USV (Unmanned Surface Vehicles) κατά της Ελλάδας θεωρείται απόλυτα υπαρκτός από αναλυτές και στρατιωτικούς κύκλους. Η Τουρκία επενδύει συστηματικά σε μη επανδρωμένα σκάφη επιφανείας, αναπτύσσοντας προηγμένα οπλικά συστήματα που μπορούν να αμφισβητήσουν την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο.
Γιατί το Πεντάγωνο επενδύει εκατομμύρια στην Κύπρο;
Η Άγκυρα αναπτύσσει μαζικά μη επανδρωμένα σκάφη (επιφανείας και υποβρύχια) στα παράλια της Μικράς Ασίας και σε κοντινά νησιά, όπως η Ίμβρος. Στόχος της είναι η δημιουργία «ασύμμετρων απειλών» απέναντι στα ελληνικά νησιά, επιδιώκοντας παράλληλα να μπλοκάρει τη συμπαραγωγή προηγμένων drones μεταξύ Ελλάδας και Ουκρανίας.
Τα τουρκικά μικρασιατικά παράλια εξοπλίζονται συστηματικά με drones επιφανείας (USV) διαφόρων τύπων.
Επίσης μίνι υποβρύχια δοκιμάζονται παράλληλα (όπως το Trança), τα οποία μπορούν να επιχειρούν κρυφά κοντά στα ελληνικά χωρικά ύδατα για την διενέργια υβριδικών επιχειρήσεων.
Η μαζική χρήση όλων αυτών των συστημάτων θεωρείται «αγκάθι» για το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, καθώς απαιτούν εξειδικευμένα αντίμετρα και υψηλό κόστος αναχαίτισης.
Το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό και το Λιμενικό προσαρμόζουν τακτικές, ενώ αναπτύσσονται ειδικά οπλικά συστήματα και τεχνολογίες αντιμετώπισης (anti-drone/anti-USV), τα οποία ευρόσκονται σε φάση δημιουργίας και αγοράς.
Η χώρα μας ενισχύει ταυτόχρονα την εγχώρια παραγωγή και αξιοποίηση μη επανδρωμένων σκαφών, μέσω φορέων όπως το ΕΛΚΑΚ (Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας και Έρευνας), για να καλύψει το χαμένο έδαφος και να δημιουργήσει αποτρεπτική ισχύ.
Φρεγάτες FREMM: Θα γίνουν οι νέες ναυαρχίδες του στόλου;
Η Ελλάδα αναγνωρίζει τον κίνδυνο και κινείται σε τρεις άξονες:
• Ανίχνευση: Αναβάθμιση συστημάτων επιτήρησης στα νησιά για τον εντοπισμό μικρών στόχων.
• Ηλεκτρονικές Παρεμβολές: Χρήση συστημάτων anti-drone για τη διακοπή των τηλεπικοινωνιών τους.
• Εγχώρια Ανάπτυξη: Προγράμματα όπως το USV "Constellation" και άλλες πρωτοβουλίες από ελληνικές εταιρείες και το ΕΛΚΑΚ.
Η μετατροπή του Αιγαίου σε ένα "έξυπνο" δίκτυο άμυνας όπου τα εχθρικά USV θα εξουδετερώνονται πριν πλησιάσουν κρίσιμες υποδομές ή μονάδες του Στόλου.
Η Τουρκία διαθέτει αρκετά προγράμματα μη επανδρωμένων σκαφών, πολλά από τα οποία έχουν ήδη ενταχθεί στο οπλοστάσιο του τουρκικού Πολεμικού Ναυτικού:
ULAQ: Μπορεί να εξοπλιστεί με κατευθυνόμενους πυραύλους (όπως Cirit και L-UMTAS) και να επιχειρεί από απομακρυσμένες βάσεις.
MARLIN: Ένα προηγμένο USV με δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου και ανθυποβρυχιακού πολέμου.
SALVO & SANCAR: Σκάφη σχεδιασμένα για αποστολές κρούσης, εξουδετέρωσης στόχων επιφανείας και επιτήρησης.
Η αποτελεσματικότητα των θαλάσσιων drones έχει αποδειχθεί διεθνώς σε πραγματικές συνθήκες, γεγονός που προκαλεί έντονο προβληματισμό στην ελληνική πλευρά.
Τα τουρκικά USV μπορούν να επιχειρούν συντονισμένα σε ομάδες, κορεσμό των παραδοσιακών αμυντικών συστημάτων.
Λόγω του χαμηλού τους κόστους και του υψηλού βαθμού απόκρυψης, είναι ιδανικά για αιφνιδιαστικές επιχειρήσεις, παρενόχληση σκαφών του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού/Λιμενικού και προσβολή καίριων υποδομών.
Η απάντηση της χώρας μας αναγνωρίζοντας αυτήν την ασύμμετρη απειλή, ώθησε το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό να έχει ξεκινήσει διαδικασίες θωράκισης του με αναλόγου επιπεδου συστήματα.
Οι κινήσεις αυτές περιλαμβάνουν την ανάπτυξη εγχώριων λύσεων και προγραμμάτων για αντίστοιχα οπλισμένα μη επανδρωμένα σκάφη.
Την αναβάθμιση του εξοπλισμού των κύριων μονάδων επιφανείας (φρεγάτες, πυραυλάκατοι) ώστε να μπορούν να εντοπίζουν και να εξουδετερώνουν μικρά ταχύπλοα drones.
Που ήταν τα υπόλοιπα Magura V3 και γιατί βρέθηκε μόνο ένα σκάφος στην Λευκάδα; Ποιος ήταν ο πραγματικός στόχος του Κιέβου
Την ενίσχυση της παρακολούθησης του θαλάσσιου πεδίου μέσω δικτύων αισθητήρων και αξιοποίηση δεδομένων από το Κέντρο Επιχειρήσεων για Μη Επανδρωμένα Οχήματα.
Η αντιμετώπιση αυτής της πρόκλησης απαιτεί τόσο την προμήθεια συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου όσο και την ανάπτυξη τακτικών «hard-kill» και «soft-kill» για την εξουδετέρωση ειδικά των τουρκικών μη επανδρωμένων σκαφών προτού προσεγγίσουν ελληνικούς στόχους.
