Το σοβαρότατο ζήτημα της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ (Great Sea Interconnector - GSI) μεταφέρεται στο Παρίσι, καθώς η συνάντηση του Έλληνα Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, με τον Γάλλο Πρόεδρο, Εμμανουέλ Μακρόν, έχει προγραμματιστεί για την Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2026, και θα είναι " καυτή" στην κυριολεξία.

Στο επίκεντρο βρίσκεται η στάση του γαλλικού fund Meridiam, το οποίο ελέγχει πλέον την κοινοπραξία του καλωδίου και καλείται να λάβει κρίσιμες επενδυτικές αποφάσεις.

 Θα συζητηθεί η στάση της Τουρκίας, με την ελληνική πλευρά να εμφανίζεται έτοιμη να εκδώσει τις απαραίτητες NAVTEX για τη διασφάλιση και συνέχιση των εργασιών.ia-to-kalodio)

Οι τουρκικές προκλήσεις και η επιθετική στάση της Άγκυρας σε οτιδήποτε βρίσκεται εντός της " ανύπαρκτης Γαλάζιας Πατρίδας" προκαλούν ανησυχία σε Αθήνα, Παρίσι, και την ΕΕ.  

Ο λόγος είναι ότι ο Ερντογάν δήλωσε ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει στην περιοχή χωρίς την τουρκική συγκατάθεση, παίζοντας το γνωστό οθωμανικό παιχνίδι με την υποταγή των αντιπάλων. 

Τι θα κάνει όμως το Παρίσι σε σχεδόν σίγουρη τουρκική πρόκληση;

Το Παρίσι ενισχύει την ευρωπαϊκή και γεωπολιτική θωράκιση του έργου μέσω της συμμετοχής του γαλλικού επενδυτικού ομίλου Meridiam (ως πλειοψηφικού μετόχου) και της προγραμματισμένης παρουσίας γαλλικών πλοίων για τη διεξαγωγή ερευνών.

 Η Ελλάδα και οι εμπλεκόμενες πλευρές έχουν συμφωνήσει και διαβεβαιώσει ότι θα προχωρήσουν στην έκδοση των απαραίτητων NAVTEX για τη συνέχιση των εργασιών στο πεδίο.

Η ενεργός εμπλοκή της Γαλλίας, ιδιαίτερα μετά την είσοδο της Meridiam, και η προβλεπόμενη συμμετοχή γαλλικών πλοίων στις έρευνες προσθέτουν μια ισχυρή ευρωπαϊκή και αποτρεπτική διάσταση απέναντι σε τουρκικές αμφισβητήσεις ή εντάσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, πιστεύουν πολλοί ειδικοί εντός και εκτός Ελλάδος.

Η Γαλλία μπορεί να μετατρέπει ένα περιφερειακό έργο σε ζήτημα ευρωπαϊκής ενεργειακής ασφάλειας ωθώντας την  ΕΕ να λάβει άμεσες δράσεις και για την Τουρκία αν αυτό απαιτηθεί.

Η κάθοδος γαλλικών ερευνητικών πλοίων θα συνοδεύεται από την έμμεση ισχύ του γαλλικού πολεμικού ναυτικού στην Ανατολική Μεσόγειο.

 Οποιαδήποτε τουρκική παρενόχληση σε γαλλικά συμφέροντα προκαλεί αυτόματα ευρωτουρκική κρίση και όχι απλώς ελληνοτουρκικό επεισόδιο.

Η υφιστάμενη στρατηγική και αμυντική εταιρική σχέση Ελλάδας–Γαλλίας (Άρθρο 2) προβλέπει αμοιβαία συνδρομή σε περίπτωση επίθεσης, λειτουργώντας ως αποτρεπτικός παράγοντας.

Η υφιστάμενη στρατηγική σχέση Ελλάδας-Γαλλίας ενισχύει την πολιτική δέσμευση του Παρισιού για σταθερότητα στην περιοχή. 

Μένει όμως το εύλογο ερώτημα: Το γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό τι θα έπραττε αν τουρκικά πολεμικά πλοία παρενοχλούσαν γαλλικό ερευνητικό πλοίο στην Ανατολική Μεσόγειο;

Το Γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό δεν θα προχωρούσε αυτόματα σε στρατιωτική επίθεση, καθώς η απάντηση σε ένα τέτοιο σενάριο διέπεται από αυστηρούς κανόνες εμπλοκής, το διεθνές δίκαιο και τη διπλωματία.

Αν ένα γαλλικό πλοίο δεχτεί παρενόχληση (π.χ. «κλείδωμα» από ραντάρ ή επικίνδυνους ελιγμούς) στην Ανατολική Μεσόγειο, η κατάσταση θα εξελιχθεί βάσει συγκεκριμένων σταδίων.

Τα πολεμικά πλοία απαντούν με στρατιωτική βία μόνο σε περίπτωση άμεσης, ένοπλης επίθεσης (δικαίωμα στη νόμιμη αυτοάμυνα βάσει του Άρθρου 51 του ΟΗΕ).

Σε περίπτωση απλής παρενόχλησης, εφαρμόζονται τακτικές αποτροπής (π.χ. προειδοποιήσεις, ελιγμοί αποφυγής).

Όπως έχει δείξει η προϊστορία σε παρόμοια περιστατικά (όπως το επεισόδιο με τη γαλλική φρεγάτα Courbet και τουρκικά πλοία το 2020), η Γαλλία επιλέγει να καταγγείλει τις ενέργειες σε διεθνή φόρουμ, όπως το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, προκαλώντας έντονη πολιτική κρίση.

Η Αμυντική Συμφωνία Ελλάδας–Γαλλίας προβλέπει στρατιωτική συνδρομή σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης κατά της επικράτειας των δύο χωρών. Η ίδια η Γαλλία έχει διευκρινίσει στο παρελθόν ότι η ρήτρα αυτή δεν ενεργοποιείται αυτόματα για αμφισβητούμενες Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ), αλλά αφορά κυρίως την κυριαρχία και το έδαφος.

Πιθανόν αντί για άμεση επίθεση, η Γαλλία θα μπορούσε να ενισχύσει την ναυτική και αεροπορική της παρουσία στην περιοχή (π.χ. αποστολή αεροπλανοφόρου ή επιπλέον φρεγατών), στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα ισχύος στην Άγκυρα.

Συνεπώς, μια παρενόχληση θα πυροδοτούσε μια τεράστια ευρωτουρκική και νατοϊκή κρίση, αλλά η έναρξη πολεμικών επιχειρήσεων θα αποφεύγονταν, εκτός εάν υπάρξει ρητό πλήγμα με χρήση πυρών από τους Τούρκους, πράγμα απίθανο.