Η Λευκωσία ζει περίοδο έντονης πολιτικής έντασης, με το λεγόμενο «videogate» να λειτουργεί ως καταλύτης σε μια ήδη τεταμένη σχέση ανάμεσα στην κυβέρνηση Νίκου Χριστοδουλίδη και τα κόμματα που τη στηρίζουν. Στο παρασκήνιο, οι πληροφορίες για πιθανή αποχώρηση του ΔΗΚΟ πληθαίνουν, ενώ δεν αποκλείεται –σε δεύτερο στάδιο– μια αναδιάταξη της συμπολίτευσης, με απρόβλεπτες επιπτώσεις τόσο στη βουλευτική αριθμητική όσο και, κυρίως, στη διεθνή εικόνα της Κύπρου, σε μια κρίσιμη συγκυρία κατά την οποία ασκεί την ευρωπαϊκή προεδρία.

Το τεταμένο αυτό σκηνικό δεν γεννήθηκε αποκλειστικά από τη δημοσιοποίηση του βίντεο. Το ΔΗΚΟ είχε ήδη ανοίξει δίαυλο αντιπαράθεσης με το Προεδρικό Μέγαρο, εκφράζοντας ενστάσεις για τον τρόπο χειρισμών και τη διαδικασία διαβούλευσης. Το μήνυμα ήταν σαφές: χωρίς ουσιαστική συνεννόηση, η ψήφιση κυβερνητικών νομοσχεδίων στη Βουλή δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη.

Σύσκεψη στο Προεδρικό και εσωκομματικές διεργασίες

Σύμφωνα με πληροφορίες, χθες πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στο Προεδρικό Μέγαρο με τη συμμετοχή της ηγεσίας του ΔΗΚΟ για το ζήτημα του επίμαχου βίντεο. Στη συνάντηση έλαβαν μέρος ο Νικόλας Παπαδόπουλος, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Πανίκος Λεωνίδου και ο Γενικός Γραμματέας Γιώργος Σολωμού, ενώ ακολούθησε συνεδρία της Γραμματείας του κόμματος.

Η συγκεκριμένη κίνηση εκπέμπει διπλό πολιτικό μήνυμα. Αφενός, το ΔΗΚΟ δεν επιθυμεί να κατηγορηθεί για σιωπή σε μια υπόθεση που εξελίχθηκε σε πολιτική καταιγίδα. Αφετέρου, διατηρεί ανοικτό το σύνολο των επιλογών του, καθώς στο εσωτερικό του κόμματος ενισχύονται οι φωνές που προειδοποιούν για πολιτικό κόστος από τη συμμετοχή στην κυβέρνηση, όσο πλησιάζουν οι βουλευτικές εκλογές του Μαΐου.

«Οι πολίτες δικαιούνται απαντήσεις»

Από την πρώτη στιγμή της δημοσιοποίησης του βίντεο, το ΔΗΚΟ ζήτησε σαφείς διευκρινίσεις, με τον Νικόλα Παπαδόπουλο να τονίζει ότι, στο πλαίσιο της διαφάνειας, οι πολίτες «δικαιούνται και αναμένουν εξηγήσεις» για το περιεχόμενό του.

Αντίθετα, στο Προεδρικό Μέγαρο η γραμμή άμυνας στηρίχθηκε κυρίως στη ρητορική περί «υβριδικής επίθεσης», καθώς και σε στοιχεία που –σύμφωνα με πληροφορίες– αποδίδονται σε έρευνα της ΚΥΠ. Το ΔΗΚΟ, ωστόσο, φέρεται να επιμένει ότι πρέπει να απαντηθεί η ουσία της υπόθεσης και όχι μόνο το ποιος βρίσκεται πίσω από τη διαρροή.

Για τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, το ζήτημα περιπλέκεται από το γεγονός ότι η συζήτηση ξεφεύγει από το επίπεδο της επικοινωνίας. Στον δημόσιο διάλογο εισέρχονται θέματα προσώπων και θεσμών, όπως ο ρόλος του Διευθυντή του Προεδρικού Γραφείου που εμφανίζεται στο βίντεο, αλλά και ο «Φορέας» που συνδέεται με τη σύζυγο του Προέδρου, Φιλίππα Καρσερά – Χριστοδουλίδη. Πρόκειται για ζητήματα που, σύμφωνα με πληροφορίες, τέθηκαν και εντός του ΔΗΚΟ ως πολιτικά βαρίδια.

Ο Πρόεδρος ανεβάζει τους τόνους

Ο Νίκος Χριστοδουλίδης επέλεξε να απαντήσει με δημόσια πρόκληση προς οποιονδήποτε διαθέτει στοιχεία, καλώντας όσους έχουν αποδείξεις για άμεσο ή έμμεσο χρηματισμό του –είτε προεκλογικά είτε κατά τη διάρκεια της προεδρίας του– να τις καταθέσουν στις αρμόδιες Αρχές. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι δεν θα επιτρέψει «σε κανένα» να τον κατηγορεί για διαφθορά.

Η τοποθέτηση αυτή στόχευε στο να μεταφέρει τη συζήτηση από το πεδίο των πολιτικών εντυπώσεων στο θεσμικό επίπεδο. Παραμένει, ωστόσο, ανοιχτό το ερώτημα αν αρκεί για να εκτονωθεί η ένταση στη συμπολίτευση ή αν λειτουργεί απλώς ως αμυντική γραμμή, αφήνοντας ακάλυπτη την πολιτική διάσταση, την ώρα που οι κυβερνητικοί εταίροι ζητούν καθαρές απαντήσεις.

ΕΔΕΚ, ΔΗΠΑ και οι προσεκτικές αποστάσεις

Η συμπολιτευόμενη ΕΔΕΚ ζήτησε πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης, εκφράζοντας επιφυλάξεις για τη γνησιότητα τόσο του υλικού όσο και του λογαριασμού που το ανήρτησε, ξεκαθαρίζοντας όμως ότι η αλήθεια, η διαφάνεια και το κύρος των θεσμών υπερέχουν κάθε άλλης σκοπιμότητας.

Η ΔΗΠΑ κινήθηκε σε πιο θεσμικό ύφος, επισημαίνοντας ότι οι καταγγελίες αποτελούν αντικείμενο των αρμόδιων Αρχών και ότι απαιτούνται ψυχραιμία, υπευθυνότητα και εμπιστοσύνη στις διαδικασίες, μακριά από βιαστικές κρίσεις.

Στην πράξη, και τα δύο κόμματα επιχειρούν μια λεπτή ισορροπία: να μη φανεί ότι συγκαλύπτουν, αλλά ούτε και ότι αποσταθεροποιούν την κυβέρνηση σε μια περίοδο κατά την οποία η χώρα εκπροσωπεί την ΕΕ από την προεδρική καρέκλα του Συμβουλίου. Για το ΔΗΚΟ, ωστόσο, το διακύβευμα είναι διαφορετικό. Δεν επιθυμεί να οδηγηθεί στις εκλογές του Μαΐου με τη ρετσινιά της συνενόχου, ούτε να παραχωρήσει στον ΔΗΣΥ τον χώρο της «θεσμικής αυστηρότητας».

Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει επίσημη απόφαση αποχώρησης του ΔΗΚΟ από την κυβέρνηση. Υπάρχει, όμως, έντονη κινητικότητα, θεσμική πίεση, εσωκομματικός αναβρασμός και ένα Προεδρικό Μέγαρο που προσπαθεί να κρατήσει όρθια την πολιτική στέγη, ενώ οι πιέσεις προέρχονται εκ των έσω.

Αν τελικά το ΔΗΚΟ επιλέξει τη ρήξη, το κρίσιμο ερώτημα δεν θα αφορά μόνο το αν η κυβέρνηση διατηρεί κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά κυρίως το αν αντέχει πολιτικά, σε μια συγκυρία όπου η Κύπρος δεν έχει την πολυτέλεια να εκπέμπει εικόνα εσωτερικής απορρύθμισης, την ώρα που διεκδικεί ρόλο και αξιοπιστία στην ευρωπαϊκή σκηνή.