Ο Μπάρακ έχει ξεσηκώσει θύελλα διαμαρτυριών εναντίον του, στηρίζει αναφανδόν ένα αυταρχικό καθεστώς όπως αυτό του Ερντογάν, σχεδόν σε ότι ζητήσει, ενώ " χαιδεύει" και τον Τζιχαντιστή δολοφόνο που παίζει τοην ηγέτη στην Συρία, αγνοώντας τα πρόσφατα εγκλήματα του κατά Χριστιανών, Αλαουιτών και Κούρδων.
Ξεκάθαρα πλεόν ο γνωστός πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία Τομ Μπάρακ, στηρίζει πλέον την Τουρκία, αγνοώντας ακόμα και αυτήν την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Η Ελλάδα στο στόχαστρο των Ρωσικών πυρηνικών! Το τίμημα της συμμαχίας με τον Μακρόν
Αυτός ο άνθρωπος μπορεί αν κληθεί σύντομα να διαχειριστεί μια νέα ελληνοτουρκική κρίση μαζί με την πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα
Με φανερή πλέον την διάθεση να προκαλέσει την Ελλάδα, το καθεστώς Ερντογάν προκαλεί με έντονο τρόπο και παραβιάσεις την χώρα μας, έχοντας στόχο τον εκβιασμό της Άθήνας στα σχέδια για εξορύξεις στο Αιγαίο.
Οι παραβιάσεις τουρκικών κατασκοπευτικών αεροσκαφών είναι καθημερινές, ενώ οι λεκτικές επιθέσεις κατά της Ελλάδος λόγω της Τριμερούς με Κύπρο και Ισραήλ, είναι "ψωμοτύρι" για την Άγκυρα.
Η Ούρσουλα "τελειώνει" την Τουρκία; Η πρόεδρος της Κομισιόν την βάζει στο "στόχαστρο" της προστασίας
Σε περίπτωση λοιπόν μιας ελληνοτουρκικής κρίσης, τι μπορέι να έκανε ο Τομ Μπάρακ;
Ο Τομ Μπάρακ φαίνεται πως θα ακολουθούσε μια πολιτική ουδετερότητας και κατευνασμού, αποφεύγοντας να καταδικάσει άμεσα τη μία πλευρά ( δηλαδή την Τουρκία που ευθύνεται 100% για όποιο πιθανό επεισόδιο με την Ελλάδα), ενώ ταυτόχρονα ο ίδιος ακάθεκτος προωθεί την επαναπροσέγγιση της Ουάσιγκτον με την Άγκυρα στον τομέα των εξοπλισμών (F-35).
Ο Τομ Μπάρακ, Αμερικανός πρέσβης στην Άγκυρα , αποφεύγει συστηματικά να πάρει θέση για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις ή μια πιθανή κρίση, χρησιμοποιώντας συχνά μια χιουμοριστική δικαιολογία.
Υποστηρίζει ότι η Τουρκία δεν είναι μια χώρα «με την οποία τα βάζει κανείς εύκολα» και δίνει έμφαση στην ενίσχυση των αμερικανοτουρκικών αμυντικών δεσμών, κάτι που δεν συμμερίζονται όμως στο ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, αλλά και στο Πεντάγωνο, ειδικά λόγω της στάσης της Ελλάδος στον πόλεμο κατά του Ιράν.
Τέλος στον εφιάλτη της φαλάκρας; Το φυτικό ελιξίριο που υπόσχεται να "γεμίσει" το κεφάλι σε 56 μέρες
Ως Πρέσβης των ΗΠΑ στην Τουρκία και Ειδικός Απεσταλμένος για τη Συρία (διορισμένος το 2024-2025), ο Τομ Μπάρακ έχει χαράξει μια εξαιρετικά αμφιλεγόμενη και προσωπική διπλωματική πορεία στη Μέση Ανατολή, η οποία συχνά αποκλίνει από την παραδοσιακή γραμμή της Ουάσιγκτον.
Ο Μπάρακ υποστηρίζει ανοιχτά ότι η δημοκρατία δυτικού τύπου έχει αποτύχει στην περιοχή. Προκρίνει το μοντέλο των δήθεν «φιλάνθρωπων μοναρχιών» (benevolent monarchies) ή των συγκεντρωτικών «μοναρχικών δημοκρατιών» ως τη μόνη βιώσιμη λύση για τη σταθερότητα.
Ο ίδιος έχει προκαλέσει αντιδράσεις προωθώντας την εξομάλυνση των σχέσεων με τη νέα κυβέρνηση της Συρίας υπό τον Α. Αλ Σάραα, παραμερίζοντας παραδοσιακούς συμμάχους των ΗΠΑ, όπως οι Κούρδοι που τα έχουν δώσει όλα στον πόλεμο κατά της ισλμαμικής τρομοκρατίας.
Η πολιτική του Μπάρακ θεωρείται από πολλούς ξένους αναλυτές, ως υπερβολικά ευθυγραμμισμένη με τα συμφέροντα της Άγκυρας. Υποστηρίζει την πώληση μαχητικών F-35 στην Τουρκία, παρά την κατοχή των ρωσικών S-400, και την εμπλοκή της Τουρκίας στη διαχείριση της Γάζας.
Ο ίδιος προωθεί μια θεωρία «ρεαλιστικής εμπλοκής», όπου οι ΗΠΑ παρεμβαίνουν μόνο όταν διακυβεύονται άμεσα στρατηγικά τους συμφέροντα, αφήνοντας τις τοπικές δυνάμεις να επιλύουν τις διαφορές τους, μην υπολογίζοντας ότι ένας πόλεμος μπορεί να εξαπλωθεί ταχύτατα.
Η στροφή του Τομ Μπάρακ προς τη Δαμασκό και την Άγκυρα έχει χαρακτηριστεί από επικριτές ως «προδοσία» των Κούρδων συμμάχων που πολέμησαν το ISIS.
Ο Αμερικανός διπλωμάτης έχει επικρίνει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Συρία και τον Λίβανο, αμφισβητώντας το δικαίωμα προληπτικών πληγμάτων κατά τρομοκρατικών ομάδων, γεγονός που προκάλεσε ένταση με την κυβέρνηση Νετανιάχου.
Ο Τομ Μπάρακ χαρακτήρισε τον Λίβανο «αποτυχημένο κράτος» και άφησε να εννοηθεί ότι η Συρία θα μπορούσε να παίξει κυρίαρχο ρόλο στη χώρα, κάτι που προκάλεσε πανικό στις χριστιανικές και σιιτικές κοινότητες του Λιβάνου.
Η στρατηγική του Αμερικανού πρέσβη στην Τουρκία, βασίζεται υπερβολικά στο μοντέλο διαχείρισης των κρίσεων αντί για την οριστική επίλυσή τους, δίνοντας προτεραιότητα στη σταθερότητα μέσω αυταρχικών καθεστώτων με ταχεία απεμπλοκή του αμερικανικού στρατού από την περιοχή.
Ο ίδιος θα βάλει θύτη και θύμα στην ίδια ευθεία χωρίς να υπολογίσει τις συνέπειες, και αυτό μας λέει πολλά για την προσωπική πολιτική του, την οποία επικρίνει σχεδόν στο σύνολο του και ο αμερικανικός τύπος.
