Όταν η τέχνη και η ψυχαγωγία απογυμνώνονται από κάθε ίχνος αισθητικής και μετατρέπονται σε ένα φτηνό σόου χυδαιότητας, τότε η κοινωνία έχει ήδη ηττηθεί. Είναι βαθιά απογοητευτικό να βλέπεις ανθρώπους που ηγήθηκαν του πολιτισμού για δεκαετίες, να θυσιάζουν την αξιοπρέπειά τους στον βωμό ενός εύκολου εντυπωσιασμού ή μιας προκλητικότητας που στερείται ουσίας. Η μετατροπή της σκηνής σε πεδίο αγοραίων εκφράσεων και προτροπών που προσβάλλουν την ανθρώπινη φύση, είναι η πιο τρανταχτή απόδειξη ότι η ηθική μας πυξίδα έχει σπάσει οριστικά.
Όταν ο «σεβασμός» αντικαθίσταται από την ασυδοσία και η ελευθερία της έκφρασης μπερδεύεται με την έλλειψη ντροπής, το αποτέλεσμα είναι μια πνευματική κατάντια που πληγώνει όποιον έχει ακόμη μέσα του λίγο ίχνος παιδείας. Η αξιοπρέπεια δεν είναι κάτι που μπορείς να αγοράσεις με δόξα ή χρήμα· είναι κάτι που κερδίζεται με τη στάση ζωής σου, και τέτοιες στιγμές δυστυχώς την ισοπεδώνουν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
