Την ανάλυση των ισορροπιών του πολέμου καταθέτει ο κ. Άρεφ Αλομπέιντ , Δρ. της Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας, ειδικός σε θέματα Μέσης Ανατολής, ενώ σημειώνει μεταξύ άλλων πως "το διεθνές σύστημα που θα διαμορφωθεί μετά το τέλος του πολέμου σίγουρα δεν θα είναι το ίδιο με το σημερινό".
Ακολουθεί ολόκληρη η παρέμβασή του:
.
Είναι αδύναμο το επιχείρημα ότι η ένταξη της Ουκρανίας αποτελεί απειλή για τη εθνική ασφάλεια της Ρωσίας διότι η τελευταία με την έκταση της (17 εκ τετραγωνικά χιλιόμετρα) διαθέτει τεράστιο στρατηγικό βάθος που δεν μπορεί καμία ξένη δύναμη να το κατακτήσει, αυτό μας δίδασκε η ιστορία, (ας θυμηθούμε τις επιθέσεις Χίτλερ και Ναπολέοντα).
Εν τω μεταξύ, η συνολική έκταση της ΕΕ προσεγγίζει μόνο τα 4 εκ τ. χ . Επιπλέον, η Ρωσία στερείται από σοβαρούς συμμάχους (Λευκορωσία, Συρία, Βόρεια Κορέα. Αμπχαζία και Τσετσενία ) των οποίων ηγέτες είναι σκληροί δικτάτορες με φτωχές οικονομίες. Επίσης, η οικονομία της Ρωσίας αντιστοιχεί σε εκείνη της Νότιας Κορέας, περίπου, (1780 δις ΑΕΠ), ενώ για παράδειγμα η Ινδία διαθέτει πιο ισχυρή εθνική οικονομία (3000 δις) από της Ρωσίας.
Στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης με εκείνο των χωρών της ΕΕ. Αυτός ήταν ο λόγος που η Μόσχα υποστήριζε εθνικιστικά κινήματα σε όλη την Ευρώπη.
Η Ρωσία που δοκίμασε πάνω από 250 νέα όπλα στη Συρία πίστευε ότι ήταν έτοιμη να κάνει την ίδια επιτυχία που έκανε στη Συρία αλλά στη Συρία δεν είχε αντίπαλο .
Τώρα δοκιμάζονται όλα τα δυτικά όπλα επί των Ρώσων. Η πληγή που προκάλεσε στον ορθόδοξο κόσμο ίσως χρειαστούν δύο με τρείς γενιές για να ξεχαστούν. Επιπρόσθετα, η Ρωσία είναι γνωστή στη παραγωγή όπλων, φυσικού αέριου και πετρέλαιο, τέτοια είδη παραγωγής είναι στα χέρια του κράτους και δεν αποδίδονται κέρδη στον λαό. Έτσι οι βαριές κυρώσεις μπορεί να διαλύσουν την μεσαία τάξη του ρωσικού λαού αν λάβουμε υπόψη το δύσκολο κλίμα της χώρας.
Η περίπτωση αποκλεισμού της Ουκρανίας από τη Μαύρη θάλασσα δεν σημαίνει ότι η Ρωσία πήρε το πλεονέκτημά γιατί ο έλεγχος των στενών αποτελεί πιο κρίσιμο παράγοντα.
Η Ρωσία ίσως μπορούσε με οικονομικά, εμπορικά, εργασιακά, ενεργειακά, και εκπαιδευτικά μέτρα να πετύχει περισσότερα αποτελέσματα σε σύγκριση με την στρατιωτική εισβολή, όμως το πλεονέκτημα της Ρωσίας είναι τα πυρηνικά της γιατί χωρίς αυτά οι ΗΠΑ θα ήθελαν να κάνουν τη Ρωσία κομμάτια.
Τέλος, η αδυναμία της ρωσικής διπλωματίας σε σύγκριση με εκείνη της δυτικής είναι εμφανής γιατί έσπρωξε ολοένα και περισσότερο τη Φινλανδία και τη Σουηδία προς το ΝΑΤΟ και προκάλεσε την αναθεώρηση του ευρωπαϊκού τρόπου σκέψης απέναντί της . Το διεθνές σύστημα που θα διαμορφωθεί μετά το τέλος του πολέμου σίγουρα δεν θα είναι το ίδιο με το σημερινό.
