Η ιστορία επαναλαμβάνεται συχνά λένε κάποιοι,  όχι όμως ως ανέκδοτο, αλλά ως μια σταθερή κατάσταση συμφερόντων όλων αυτών των χωρών που ονομάζονται σύμμαχοι της Ελλάδος στην Δύση, με στόχο τώρα τα νησιά μας τα οποία απειλεί ο Ερντογάν, είτε κάνει, είτε δεν κάνει εκλογές.

Η αλήθεια είναι ότι η ιστορία μας διδάσκει πολλά από αυτά που οφέιλουμε να πράξουμε έγκαιρα ως έθνος, για να μην βρεθούμε προ τετελεσμένων γεγονότων ξανά.   

Σύμφωνα με ιστορικές και διπλωματικές πηγές, το μακρινό 1914, οι αποκαλούμενες "Μεγάλες Δυνάμεις", αν και είχαν συνυπογράψει της Συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1913 για τα σύνορα στα Βαλκάνια και το Αιγαίο, εκβίασαν τον Βενιζέλο να πάει σε διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, ακριβώς για την τύχη των νησιών μας, τα οποία κατείχαμε και κατέχουμε νόμιμα.

Η επίσημη δικαιολογία των τότε συμμάχων μας ήταν ο κίνδυνος πολεμικής κρίσης ( κάτι μας θυμίζει αυτό) , για αυτό και θεώρησαν αναγκάια την διεξαγωγή ελληνοτουρκικών διαπραγματεύσεων στο Βουκουρέστι τον Αύγουστο του 1914.

Αυτές οι συζητήσεις παρουσιάστηκαν από τους ίδιους τους τότε συμμάχους μας, ως μια κρίσιμη διπλωματική προσπάθεια για την αποτροπή ενός νέου ελληνοτουρκικού πολέμου με επίκεντρο το καθεστώς των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, αν και αυτά ανήκαν στην Ελλάδα κανονικά.

Παρόλο που οι Μεγάλες Δυνάμεις είχαν αναγνωρίσει διεθνώς την ελληνική κυριαρχία στα νησιά του Αιγαίου τον Φεβρουάριο του 1914, η Οθωμανική Αυτοκρατορία αρνείτο κατηγορηματικά να αποδεχθεί την απώλειά τους, ειδικά της Χίου και της Λέσβου. 

Η Τουρκία τότε επίσης, είχε παραγγείλει δύο σύγχρονα για την εποχή θωρηκτά (τύπου Dreadnought) από τη Βρετανία.

Αν τα παραλάμβανε, θα αποκτούσε πραγματικά υπεροπλία στο Αιγαίο. Παράλληλα, οι Νεότουρκοι είχαν εξαπολύσει βίαιους διωγμούς εναντίον των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης. 

Οι επίσημες ελληνοτουρκικές συνομιλίες ξεκίνησαν στις 26 Αυγούστου 1914 στο Βουκουρέστι, και την ελληνική πλευρά εκπροσωπούσε ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξανδρος Ζαΐμης. 

Ο τότε πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος έδωσε ρητή εντολή η συζήτηση να περιοριστεί αποκλειστικά στην τύχη των νησιών και να αποφευχθούν άλλα πολιτικά ζητήματα. 

Προκειμένου να αποφευχθεί ελληνοτουρκική σύρραξη, η Ελλάδα συζητούσε (!) ένα καθεστώς ιδιότυπης οθωμανικής επικυριαρχίας στα νησιά (π.χ. διατήρηση της οθωμανικής σημαίας ή καταβολή φόρου), με ταυτόχρονη πλήρη ελληνική διοίκηση.

Aydınlık: Πυρηνικές κεφαλές σε πυραύλους στο νέο ισραηλινό υποβρύχιο;

Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων είχε πέσει για πρώτη φορά ως μέσο εκτόνωσης της κρίσης ( αυτό μας θυμίζει κάτι από το σήμερα), η εθελούσια ανταλλαγή πληθυσμών ανάμεσα στους Έλληνες της Μικράς Ασίας και τους Μουσουλμάνους της Μακεδονίας και της Ηπείρου. 

Το αποτέλεσμα ήταν οι διαπραγματεύσεις να διακοπούν απότομα, χωρίς φυσικά να καταλήξουν  σε συμφωνία. 
Η καθοριστική ανατροπή ήρθε με την έκρηξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη.

Η Βρετανία επίταξε τα τουρκικά θωρηκτά, στερώντας από την Τουρκία το ναυτικό πλεονέκτημα, ενώ η Οθωμανική Αυτοκρατορία προσδέθηκε στο άρμα των Κεντρικών Δυνάμεων (Γερμανία), αλλάζοντας πλήρως τις ισορροπίες στον επερχόμενο Α' Παγκόσμιο πόλεμο.

Η ομοιότητα με το σήμερα μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας

Το 1914, η Οθωμανική Αυτοκρατορία βρισκόταν σε φάση έντονου εθνικιστικού μετασχηματισμού υπό τους Νεότουρκους, προετοιμάζοντας κρυφά την είσοδό της στον πόλεμο στο πλευρό των Κεντρικών Δυνάμεων.

Το 2026, η Τουρκία επιχειρεί να εκμεταλλευτεί το διεθνές χάος προωθώντας τη δική της ατζέντα για τον «αιώνα της Τουρκίας», διεκδικώντας ρόλο αυτόνομης υπερδύναμης που διαμορφώνει την Ιστορία.

Ο Σεπτέμβριος του 1914 σηματοδότησε την κλιμάκωση των πρώτων συστηματικών διωγμών και εκτοπίσεων του ελληνισμού της Μικράς Ασίας και της Θράκης, ενώ η ιστορική αυτή επέτειος (μαζί με τα «Σεπτεμβριανά» του 1955) παραμένει ζωντανή σήμερα τον Σεπτέμβριο του 2026, θυμίζοντας πώς οι εσωτερικές κρίσεις της γειτονικής χώρας μετατρέπονται ιστορικά σε πολεμική πίεση κατά των ελληνικών συμφερόντων σε Δυτική Θράκη και Αιγαίο με παραβιάσεις και προκλήσεις του τουρκικού τύπου.

Το φθινόπωρο του 1914, η Ελλάδα βρισκόταν αντιμέτωπη με το υπαρξιακό δίλημμα της εμπλοκής ή της ουδετερότητας, το οποίο οδήγησε αργότερα στον Εθνικό Διχασμό.

Το 2026, η χώρα μας καλείται ξανά να ισορροπήσει μέσα σε έναν πολυπολικό κόσμο, ενισχύοντας τις δυτικές της συμμαχίες (ΝΑΤΟ, ΕΕ) απέναντι στις πραγματικές τουρκικές απειλές για πόλεμο εν μέσω περιφερειακών ανακατατάξεων.

Το καλοκαίρι και ο Σεπτέμβριος του 1914 κυριαρχήθηκαν από την αγωνία για τη ναυτική υπεροχή στο Αιγαίο, με την Τουρκία να περιμένει υπερσύγχρονα θωρηκτά από τη Βρετανία.

Το 2026, η ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο καθορίζεται από την απόκτηση ή όχι από την Τουρκία 100 υπερσύγχρονων Αεροσκαφών F-35A από τις ΗΠΑ και αριθμού Πολεμικών πλοίων.  

Ελληνοτουρκικά: Σενάρια πολέμου στην Τουρκία για 12 μίλια, Καστελόριζο και Κρήτη

Το 1914 ήταν τα δύο βρετανικής καταδρομικά που θα άλλαζαν τις ισσοροπίες στο Αιγαίο, τώρα είναι τα 100  Αεροσκάφη F-35A από τις ΗΠΑ, για να απειλήσουν μαζίμε τους βαλλιστικούς πυραύλους τους τα νησιά μας, για τα οποία καίγονται οι Τούρκοι τώρα για κάποιον λόγο, ζητώντας επιτακτικά αποστρατικοποίηση τους και διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα, η οποία αρνείται.

Οι Τούρκοι τότε απέτυχαν παταγωδώς λόγω έναρξης του Α' Παγκόσμιου Πολέμου παίρνωντας τότε θέση κατά των Αγγλοσαξώνων. 

Υπάρχει περίπτωση να δούμε και τώρα έναν παγκόσμιο πόλεμο να σκάει απροειδοποίητα και την Τουρκία να πηγαίνει με τον άξονα Κίνας-Ιράν-Β.Κορέας και Ρωσίας αφήνοντας τους δυτικούς στα κρύα του λουτρού;